Lesnik Bircza - strona nieoficjalna

Strona klubowa

Logowanie

Statystyki

Brak użytkowników
zalogowanych i 1 gość

dzisiaj: 34, wczoraj: 26
ogółem: 188 065

statystyki szczegółowe

Statystyki drużyny

Buttony

 

Kalendarium

23

11-2017

czwartek

24

11-2017

piątek

25

11-2017

sobota

26

11-2017

niedziela

27

11-2017

pon.

28

11-2017

wtorek

29

11-2017

środa

Ankiety

Kto zostanie królem strzelców naszej drużyny?

Zasady gry w Piłkę Nożną

 ZASADY GRY W PIŁKĘ NOŻNĄ


Postanowienia Polskiego Związku Piłki Nożnej

Artykuł 1   

Wymiary pola gry
1. Zawody mistrzowskie szczebla centralnego mogą być rozgrywane jedynie na polach gry, których długość jest nie mniejsza niż 100 m, a szerokość nie mniejsza niż 64 m Wszystkie inne pola gry należy wyznaczyć w wymiarach określonych warunkami lokalnymi, jednak zgodnie z obowiązującymi przepisami, zachowując proporcje między ich długością i szerokością.

Oznaczenie pola gry
2. Prowadzenie zawodów bez wyraźnie oznaczonych linii mających zasadnicze znaczenie dla prawidłowego przebiegu gry jest niedozwolone. Linie te na polecenie sędziego muszą być poprawione.
3. Szerokość linii bramkowej musi odpowiadać głębokości słupków bramkowych oraz poprzeczki i być wykreślona w taki sposób, aby krawędzie linii oraz słupków wzajemnie pokrywały się.
4. Szerokość linii wyznaczających poszczególne pola na polu gry stanowi część składową tych pól.
5. Linia środkowa jest linią neutralną - należy jednocześnie do obu połów pola gry. Zawodnik znajdujący się na linii środkowej uważany jest za zawodnika przebywającego na swojej połowie pola gry.
6. Związki krajowe, szczególnie podczas zawodów międzynarodowych powinny: - ograniczyć ilość fotografów wokół pola gry,
- wyznaczyć linię fotografa poza liniami bramkowymi w odległości co najmniej 2 metrów od chorągiewki rożnej, przez punkt oddalony co najmniej 6 metrów za słupkami bramkowymi,
- zakazać fotografom przekraczania tych linii,
- zabronić używania sztucznego światła lamp błyskowych. Przebywanie fotoreporterów podczas zawodów poza linią fotografa dozwolone jest pod warunkiem uzyskania zgody organizatora zawodów na wykonywanie swoich czynności. Organizator zawodów powinien jednolicie oznakować uprawnionych fotoreporterów.
7. Każdy związek krajowy organizujący zawody międzynarodowe zobowiązany jest do powiadomienia drużyny przeciwnej przed zawodami o miejscu zawodów i wymiarach pola gry.

Chorągiewki
8. Chorągiewki rożne i środkowe o wymiarach 30 cm x 40 cm powinny być koloru żółtego względnie innego jasnego. Dopuszcza się stosowanie chorągiewek rożnych i środkowych o barwach klubowych, jednak takich, aby były z daleka widoczne.
9. Drzewce chorągiewek o wysokości nie niniejszej niż 1,5 m muszą być umocowane w podłożu tak, aby poddawały się naporowi zawodników.
10. Sędziemu nie wolno prowadzić zawodów bez chorągiewek rożnych, a zawodnikom nie wolno ich usuwać lub odchylać. Uszkodzenie chorągiewki rożnej musi powodować zastąpienie jej inną chorągiewką.

Bramki
11. Słupki bramkowe i poprzeczki mają szerokości i głębokość 10. -12 cm.
12. Słupki bramkowe i poprzeczka o przekroju innym niż okrągły muszą mieć zaokrąglone krawędzie.
13. Siatki bramkowe muszą być sporządzone z materiałów nie zagrażających bezpieczeństwu zawodników.

Weryfikacja pola gry
14. Każde pole gry i jego najbliższe otoczenie przeznaczone do rozgrywania zawodów musi być zweryfikowane. W pracach komisji weryfikacyjnej musi z urzędu brać udział przedstawiciel Wydziału Sędziowskiego. Komisja sporządza protokół weryfikacji w 2 egzemplarzach, z których jeden otrzymuje gospodarz obiektu i ma obowiązek umieścić go w szatni sędziowskiej na widocznym miejscu.

Przydatność pola gry do zawodów
15. Organizator zawodów ma obowiązek powiadomienia przeciwnika o terminie i miejscu zawodów, zgodnie z regulaminem danych rozgrywek oraz przygotowania pola gry zgodnie z Przepisami gry w piłkę nożną.
16. O przydatności pola gry do zawodów rozstrzyga sędzia w dniu zawodów. Oceniając przydatność pola gry do zawodów, sędzia bierze pod uwagę stan nawierzchni pola gry, jego niezbędne wyposażenie oraz oznakowanie. Ocenia również czy stan przygotowanego do zawodów pola gry nie zagraża bezpieczeństwu uczestników zawodów. Decyzja podjęta przez sędziego jest ostateczna
17. Jeżeli stan pola gry zagraża bezpieczeństwu zawodników, wyznaczone na ten czas zawody, zarówno o mistrzostwo jak i towarzyskie, nie mogą być rozegrane.
18. Jeżeli sędzia uznał pole gry za niezdatne do rozegrania na nim zawodów ze względów technicznych - uszkodzenie słupka lub poprzeczki bramki, brak chorągiewki rożnej, niedostateczne oznakowanie pola gry - to wyznaczone na ten czas zawody o mistrzostwo nie mogą być rozegrane. Za zgodą zainteresowanych stron mogą być rozegrane jako zawody towarzyskie. Zgoda ta musi być potwierdzona odpowiednim zapisem w sprawozdaniu z zawodów, który poświadczają podpisem kapitanowie i kierownicy drużyn.
19. Rozegranie przedmeczu przed zawodami międzynarodowymi jest dozwolone jedynie w przypadku uzgodnienia przedstawicieli obu związków z sędzią spotkania międzynarodowego. Uzgodnienie to powinno mieć miejsce w dniu spotkania i uwzględniać stan pola gry.
20. Jeżeli stan pola gry, na skutek warunków atmosferycznych, uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie zawodów głównych - sędzia wyznaczony do prowadzenia przedmeczu winien zgłosić swoje zastrzeżenia organizatorowi zawodów. W tym przypadku organizator musi przenieść przedmecz na inne pole gry lub odwołać go;
21. Jeżeli w czasie zawodów zostanie uszkodzona bramka, chorągiewka rożna lub linie mające zasadnicze znaczenie dla prawidłowego przebiegu gry staną się niewidoczne, wówczas sędzia nie kończy zawodów przed upływem ustalonego czasu gry, lecz określa po konsultacji z organizatorem zawodów, czas niezbędny dla naprawienia bramki, dostarczenia właściwej chorągiewki rożnej lub poprawienia linii i czeka zgodnie z   ' ustaleniem na usunięcie usterek, a następnie kontynuuje grę. Jeżeli organizator zawodów nie spełni tych warunków, zawody o mistrzostwo należy zakończyć: Sędzia w każdym przypadku winien wyczerpać wszystkie środki i możliwości pozwalające na doprowadzenie zawodów do końca.
22. Przeszkody stałe znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie pola gry, mogące stanowić zagrożenie bezpieczeństwa zawodników,muiszą być usunięte albo odpowiednio zabezpieczone przed rozpoczęciem zawodów, o ile znajdują się bliżej niż 3 m od linii bocznej lub 8 m od linii bramkowej.

Protesty dotyczące stanu pola gry
23. Protesty dotyczące stanu pola gry mogą być wnoszone do sędziego jedynie przed rozpoczęciem zawodów. Późniejsze zgłoszenia nie będą przyjmowane, chyba że dotyczą spraw zaistniałych w czasie trwania zawodów. Protesty muszą być przez sędziego zbadane, a w przypadkach uzasadnionych sędzia musi wyznaczyć kapitanowi drużyny gospodarzy czas na usunięcie ewentualnych usterek.
24. Sędzia musi umieścić w sprawozdaniu z zawodów treść protestu, jak również wydane zarządzenia - o ile przyczyna protestu nie wygasła.

Organizacja widowisk piłkarskich
25. Organizator zawodów odpowiedzialny jest za utrzymanie porządku i spokoju publicznego na widowni i obiekcie, na którym rozgrywane są zawody przed ich rozpoczęciem, w czasie ich trwania jak i po ich zakończeniu. Organizator zawodów musi zabezpieczyć niezbędną ilość służb porządkowych odpowiednio oznakowanych. Wykaz porządkowych powinien być wręczony sędziemu przed rozpoczęciem zawodów.
26. Organizator zawodów musi przygotować dla uczestników zawodów oddzielne, odpowiednio wyposażone szatnie znajdujące się w pobliżu pola gry. Przez okres ich użytkowania muszą one pozostawać pod stałym nadzorem organizatora zawodów.
27. Przejścia dla uczestników zawodów pomiędzy szatnią a polem gry powinny być odpowiednio zabezpieczone lub wyodrębnione od miejsc przeznaczonych dla publiczności.
28. Organizator zawodów w bezpośrednim sąsiedztwie pola gry wydziela specjalne miejsca dla zawodników rezerwowych i osób towarzyszących drużynom. Ławki dla zawodników rezerwowych muszą być ustawione za liniami bocznymi pola gry.
29. Organizator zawodów musi zapewnić uczestnikom rozgrywanych zawodów pomoc medyczną w zakresie określonym przez regulamin danych rozgrywek przez cały czas ich trwania.
30. Organizator zawodów ma obowiązek zakazać wstępu na obiekt, na którym rozgrywane są zawody, osobom nietrzeźwym. Osoby zakłócające porządek, prowokujące do agresji, wznoszące ordynarne okrzyki muszą być bezzwłocznie usunięte poza obiekt sportowy. Odpowiednie zarządzenia informujące publiczność muszą być zawarte w regulaminach umieszczonych w miejscach łatwo dostępnych i widocznych.
31. Zawody piłki nożnej nie mogą odbywać się w żadnym przypadku na polach gry zamkniętych na mocy decyzji związkowego organu dyscyplinarnego lub państwowej władzy administracyjnej. Przed każdymi zawodami sędziowie oraz obserwatorzy PZPN mają obowiązek sprawdzenia dokumentów zezwalających na przeprowadzenie zawodów piłki nożnej na danym poili gry.
32. Jeżeli zawody nie odbędą się lub zostaną przerwane przez sędziego i niedokończone z przyczyn niezależnych od obu drużyn (awaria oświetlenia, warunki atmosferyczne itp.), to należy rozegrać je w następnym dniu przy świetle dziennym. Do podjęcia decyzji w sprawie powtórzenia zawodów upoważniony jest delegat - obserwator PZPN wyznaczony na dane zawody, natomiast w innym przypadku Wydział Gier PZPN. Koszty organizacji powtórzonych zawodów, w tym koszty zakwaterowania sędziów, obserwatora i delegata PZPN oraz ewentualnego noclegu dla drużyny gości, ponosi gospodarz zawodów.

Artykuł 2

Ocena przydatności i wybór piłek do gry
1. O przydatności piłki do gry rozstrzyga wyłącznie sędzia.
2. Przed rozpoczęciem zawodów sędzia zobowiązany jest dokonać wyboru pitki i piłek zapasowych oraz sprawdzić ich cechy fizyczne: "wagę, obwód 7 ciśnienie. Piłki muszą być tak napompowane, aby dobrze odbijały się od nawierzchni pola gry.
3. Cechy piłek przeznaczonych do gry:
- obwód   68 cm
- 70 cm
- waga     410 g - 450 g
- ciśnienie  0,6 - 1,1 atmosfery
4. Wybrane do gry piłki pozostają pod kontrolą sędziego do końca zawodów. Przed rozpoczęciem zawodów sędzia - na polu gry - przekazuje zawodnikom wybraną piłkę do gry, a po zakończeniu każdej części zawodów zabiera ją ze sobą do szatni. Podobnie sędzia asystent z chorągiewką czerwoną sprawuje pieczę nad jedną ź piłek zapasowych.
5. Sędzia powinien w każdym przypadku zarządzić wymianę piłki w czasie trwania zawodów, jeżeli jego zdaniem, wymiana ta ułatwi zawodnikom grę, a widzom jej obserwację.
6. W czasie zawodów piłka może być zmieniona tylko za zgoda sędziego.
7. Na zawody rozgrywane podczas deszczu lub na rozmokłym polu gry, organizator zawodów powinien dostarczyć do gry piłkę wykonaną ze skóry impregnowanej lub tworzywa nie przepuszczającego wodę
8. Impregnowanie powłoki piłki, a także przystosowanie jej do gry przy sztucznym świetle, jest dozwolone pod warunkiem, że w wyniku tych zabiegów powierzchnia piłki nie ulegnie zmianie.

Wymiana piłki niezdatnej do gry
9. Jeżeli podczas zawodów piłka oraz piłki zapasowe staną się niezdatne do gry względnie zabraknie piłki do kontynuowania gry - sędzia nie kończy zawodów przed upływem ustalonego czasu gry, lecz wyznacza 10 minutowy okres na dostarczenie piłki zdatnej do gry. Niedostarczenie przez organizatora zawodów zdatnej do gry piłki w wyznaczonym czasie zobowiązuje sędziego do zakończenia zawodów po upływie 10 minuty licząc od chwili wydania polecenia.

Obowiązki organizatora zawodów
10. Organizator zawodów zobowiązany jest przygotować taką ilość piłek do gry, jaka będzie niezbędna do przeprowadzenia zawodów.
11. Podczas zawodów rozgrywanych o mistrzostwo I, El i III ligi, organizator zobowiązany regulaminem rozgrywek do zapewnienia odpowiedniej ilości chłopców do podawania piłek. Musi on pouczyć ich o konieczności szybkiego dostarczania piłki zawodnikom. Nie wywiązywanie się chłopców do podawania piłek z tych obowiązków musi być odnotowane przez sędziego w sprawozdaniu z zawodów. Okręgowe Związki Piłki Nożnej zobowiązane są do określenia zawodów mistrzowskich, w czasie'których organizator może być zwolniony od.tego wymogu.
12. Celem wyeliminowania tendencji do marnowania czasu gry, organizator, zawodów zobowiązany jest zabezpieczyć dodatkowe piłki, które winny być rozmieszczone wokół pola gry (poza nim). Zaleca się, aby do dyspozycji było co najmniej 6 piłek, po dwie z nich znajdowały się .przy każdej linii bocznej i po jednej za każdą linią bramkową.

Zasady korzystania z większej ilości piłek:
- wszystkie piłki pozostają pod kontrolą sędziego,
- jedna piłka zostaje zarezerwowana dla sędziego,
- dwie piłki są przeznaczone dla czwartego sędziego - po jednej piłce należy przekazać każdemu z sześciu chłopców do podawania piłek, którzy winni być poinstruowani,
- w każdej chwili, gdy piłka wyjdzie z gry, chłopiec, który jest najbliżej zawodnika oczekującego na powrót piłki, winien rzucić swoją piłkę do tego zawodnika,
- chłopcy do podawania piłek winny być skoncentrowane na zawodach, aby nie rzucać piłki do zawodnika zbyt szybko, celem uniknięcia sytuacji, w której dwie piłki będą równocześnie na polu gry,
- chłopcy do podawania piłek muszą odzyskać piłkę, która wyszła z gry,
- chłopcy do podawania piłek muszą pozostać poza tablicami reklamowymi i nie mogą ograniczać widoczności publiczności,
- chłopcy do podawania piłek nie mogą rzucić piłki do gry, gdy piłka meczowa znalazła się pomiędzy linia boczną i tablicami reklamowymi; mogą rzucić tylko piłkę do najbliższego zawodnika nie wychodząc przed tablice reklamowe,
- we wszystkich czterech narożnikach należy pozostawić odpowiednia przestrzeń w celu umożliwienia chłopcom do podawania piłek odzyskanie piłek, ułatwienia w poruszaniu się i dla swobodniejszego wykonania rzutu z rogu,
- celem uniknięcia zamieszania chłopcy do podawania piłek winny nosić koszulki sportowe tego samego koloru lecz różnego od kolorów noszonych przez obie drużyny na polu gry.

Zagrywanie piłką w pobliżu pola gry
13. Zabrania się zawodnikom rezerwowym i chłopcom do podawania piłek zagrywania przez nich piłką poza liniami bramkowymi lub bocznymi w czasie trwania zawodów. Obowiązkiem sędziego jest niedopuszczenie do tego rodzaju postępowania.

Artykuł 3

Zawodnicy
1. Do sprawozdania z zawodów dopuszcza się wpisanie maksimum siedmiu zawodników rezerwowych.                                    
2. Zawodnik nie posiadający aktualnie ważnej karty zdrowia nie może zostać dopuszczony do wzięcia udziału w zawodach.

Kapitan drużyny
3. Każda drużyna musi mieć kapitana. Prawo zwracania się do sędziego w sposób taktowny, w sprawach dotyczących zawodów, przysługuje wyłącznie kapitanowi drużyny i tylko w czasie przerwy w grze. Na ewentualne pytanie kapitana drużyny sędzia udziela zwięzłej i jednoznacznej odpowiedzi - nie dopuszczając do polemiki.

Sprawozdanie z zawodów
4. Przed rozpoczęciem każdych zawodów kierownicy drużyn wpisują czytelnie do sprawozdania z zawodów imiona i nazwiska zawodników oraz zawodników rezerwowych. Każdy zawodnik zobowiązany jest złożyć podpis obok swojego nazwiska umieszczonego w sprawozdaniu z zawodów. Nazwiska kapitanów drużyn muszą być podkreślone. Do wzięcia udziału w zawodach uprawnieni są jedynie zawodnicy i zawodnicy rezerwowi, których personalia zostały podane sędziemu przed rozpoczęciem zawodów
5. Kapitan i kierownik każdej drużyny, czytelnie podpisują wypełnione w sprawozdaniu z zawodów składy drużyn, poświadczając w ten sposób uprawnienia do udziału w zawodach zgłoszonych przez nich zawodników i zawodników rezerwowych. Sprawozdanie z zawodów z wypełnionymi składami drużyn sędzia musi otrzymać przed ich rozpoczęciem.
6. Przed rozpoczęciem zawodów kapitanowi drużyny przysługuje prawo do zmiany składu drużyny, o ile zawiadomi o tym sędziego. Wykreśla on imię i nazwisko już wpisanego zawodnika i odnotowuje imię i nazwisko zgłoszonego.

Niekompletny skład drużyny
7. Drużyna rozpoczynająca zawody w niekompletnym składzie - licząca mniej niż jedenastu zawodników - może w ciągu całego okresu trwania zawodów uzupełnić swój skład. O uzupełnianiu podstawowego składu drużyny sędzia musi zostać powiadomiony przez jej kapitana. Jeżeli imię i nazwisko wchodzącego do gry zawodnika nie było wpisane do sprawozdania z zawodów, to sędzia obowiązany jest uzupełnić je i po dopełnieniu tej formalności dopuścić zawodnika do gry.

Wejście i opuszczenie pola gry przez zawodnika
8. Drużyny zobowiązane są do stawienia się na polu gry w takim czasie, aby sędzia mógł (po sprawdzeniu ubioru i przeprowadzeniu losowania) punktualnie o wyznaczonej godzinie rozpocząć zawody. Taki sam obowiązek musi być przestrzegany przez drużyny po zakończeniu przerwy między pierwszą i drugą połową zawodów, a także ewentualnych dogrywek.
9. Zawodnik, który - w czasie gry - wyjdzie poza linię pola gry i zatrzyma się tuż przy niej celem doraźnej poprawy ubioru, może wrócić na pole gry bez obowiązku zgłaszania się u sędziego.
10. Jeżeli zawodnik, biorący udział w akcji znajdzie się przejściowo poza polem gry, to musi on bezzwłocznie powrócić na nie bez konieczności uzyskania zgody sędziego.
11. Zawodnik od momentu otrzymania od sędziego zgody na opuszczenie pola gry, do czasu jego opuszczenia, nie może brać udziału w grze. Jeżeli zawodnik, zanim opuści pole gry, bierze czynny udział w grze, to zostanie napomniany za niesportow& zachowanie - zobaczy żóhą kartkę.                 
12. Zawodnik, który opuścił pole gry za zgodą sędziego, może powrócić na nie jedynie za jego zgodą.
13. Kontuzjowany zawodnik, nie może powrócić na pole gry w tej samej przerwie w grze, w której je opuścił.
14. Jeżeli zawodnik zamierza z powrotem wejść na pole gry w czasie gry i zostanie powstrzymany przez sędziego odpowiednim gestem, a mimo to wejdzie na pole gry, sędzia musi przerwać grę, udzielić winnemu zawodnikowi napomnienia (żółta kartka) za niewłaściwe zachowanie i zarządzić rzut wolny pośredni przeciwko jego drużynie z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry.
15. Zawodnik, którego wejście na pole gry wymaga zgody sędziego, powinien:
- zwrócić na siebie uwagę sędziego spoza linii ograniczającej pole gry,
- czekać do czasu otrzymania od sędziego przyzwalającego znaku. Sędzia nie musi czekać do czasu najbliższej przerwy w grze - tylko jemu przysługuje prawo ustalenia momentu, w którym gestem wyraża swoją zgodę na wejście zawodnika na pole gry.
16. Zawodnik, który wchodzi na pole gry lub rozmyślnie je opuszcza, nie uzyskawszy uprzednio wymaganej zgody sędziego, zachowuje się niewłaściwie i zostanie napomniany - zobaczy żółtą kartkę. Jeżeli gra została przerwana przez sędziego w celu udzielenia zawodnikowi napomnienia (żółta kartka) - to zostanie wznowiona rzutem wolnym pośrednim, który wykona zawodnik drużyny przeciwnej z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry.

Wymiana zawodnika
17. Regulamin każdych rozgrywek określa maksymalną ilość wymian zawodników, do której uprawniona jest drużyna podczas trwania zawodów.
18. Wymiana zawodników musi być przeprowadzoną, wyłącznie w czasie przerwy w grze, z zachowaniem porządku i mieć następujący przebieg:
- kierownik drużyny wręcza wyznaczonemu sędziemu asystentowi (z chorągiewką czerwoną) kartkę wymiany zawodnika, która zawiera: nazwisko, imię i numer zawodnika wprowadzanego do gry oraz te same dane zawodnika opuszczającego pole gry, minutę dokonanej wymiany i nazwę drużyny, której ta wymiana dotyczy,
- zawodnik rezerwowy - wchodzący do gry - oczekuje przy linii środkowej na pozwolenie sędziego na wejścia na pole gry, po uprzednim opuszczeniu go przez schodzącego współpartnera,
- do oczekującego zawodnika rezerwowego nie ma prawa podchodzić trener, asystent trenera, lekarz ani też masażysta - pozostaje z.nim tylko kierownik drużyny,
- sędziowie powinni przyspieszyć procedurę wymiany zawodników tak, aby nie tracić niepotrzebnie czasu trwania zawodów.
19. W zawodach prowadzonych z udziałem klubowych sędziów asystentów wymiana zawodnika na zawodnika rezerwowego następuje na wniosek kapitana drużyny. Obowiązki sędziego asystenta w zakresie wymiany zawodnika przejmuje sędzia. Ustne zgłoszenie wymiany przez kapitana drużyny zobowiązuje sędziego do odnotowania odpowiednich danych.
20. Jeżeli podczas przerwy między częściami zawodów dokonana została w drużynie wymiana zawodnika lub zawodników, wówczas kapitan drużyny musi zawiadomić o tym sędziego przed wznowieniem gry. Niedopełnienie tego obowiązku przez kapitana drużyny nie stanowi o braku ważności każdej dokonanej wymiany - wymianę zawodnika uważa się za dokonaną. Kapitan tej drużyny zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę - w czasie najbliższej przerwy w grze.

Zawodnicy rezerwowi
21. Na ławce dla zawodników rezerwowych, poza siedmioma zawodnikami rezerwowymi wpisanymi do sprawozdania z zawodów, może przebywać maksimum pięć osób, a mianowicie: trener, asystent trenera, kierownik drużyny, lekarz i masażysta. Nazwiska tych osób winny być wpisane na dodatkowym załączniku do sprawozdania s, zawodów - przed zawodami.
22. Zawodnicy rezerwowi nie są upoważnieni do udzielania jakichkolwiek wskazówek zawodnikom.
23. Sędzia nie ma prawa udzielania kar indywidualnych osobom towarzyszącym drużynom, uprawnionym do zajmowania miejsc na ławce dla zawodników rezerwowych lub przebywających w strefie technicznej.
24. Zawodnik rezerwowy może rozgrzewać się za liniami bocznymi pola gry nie wpływając swoją osobą na przebieg gry i komfort pracy sędziów (nie może również przebywać po przeciwnej stronie sędziego asystenta). Zawodnik rezerwowy podczas rozgrzewki nosi ubiór, którego kolor odróżnia go od ubioru zawodników obu drużyn.
25. Zabrania się zawodnikom rezerwowym przebywania podczas trwania zawodów poza liniami bramkowymi pola gry.
26. Jeżeli zawodnik rezerwowy, nie meldując się uprzednio sędziemu, wejdzie na pole gry i zagra piłkę ręką na własnym polu karnym lub w innej części pola gry, względnie dokona przekroczenia przepisów gry z Artykułu 12 zawartych w części "Rzut wolny bezpośredni", sędzia winien przerwać grę i po wykluczeniu z gry zawodnika rezerwowego wznowić ją rzutem sędziowskim z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry. Rzut karny, względnie rzut wolny bezpośredni w tym przypadku nie może być zastosowany. Jeżeli przewinienie zostało dokonane przez zawodnika rezerwowego, którego drużyna grała w niekompletnym składzie, to na miejsce wykluczonego zawodnika nie może być wprowadzony do gry inny zawodnik rezerwowy.
27. W czasie zawodów, przed ich rozpoczęciem, jak również po ich zakończeniu, zawodnicy, trenerzy i inne osoby towarzyszące drużynie, zobowiązani są do przestrzegania zasad sportowego zachowania oraz do odnoszenia się z należytym szacunkiem do wszystkich uczestników zawodów, a szczególnie do zawodników, trenerów i działaczy przeciwnej drużyny, sędziów oraz publiczności. Zawodnicy i zawodnicy rezerwowi wykluczeni z gry (czerwona kartka)
28. Zawodnik lub zawodnik rezerwowy wykluczony z gry (czerwona kartka) nie ma prawa zajmować miejsca na ławce dla zawodników rezerwowych i w najbliższym otoczeniu pola gry, niezależnie od tego w jakim ubiorze znajduje się.

Artykuł 4

1. Każdy zawodnik musi nosić swój ubiór we właściwy sposób. Koszulki zawodników mają być wpuszczone w spodenki, a skarpety mają być podciągnięte do kolan.
2. Sędzia nie ma prawa dopuścić do gry zawodnika, który nie ma pod skarpetami ochraniaczy goleni. Ochraniacze goleni muszą być całkowicie zakryte przez skarpety zawodnika.
3. Zawodnicy muszą mieć koszulki wpuszczone w spodenki. Jakiekolwiek zdejmowanie, podciąganie, czy wypuszczanie koszuli ze spodenek jest niedozwolone, nawet jeżeli zawodnik ma jeszcze na sobie drugą identyczną koszulkę. Takie postępowanie zawodników uznaje się za niesportowe i podlega karze napomnienia (żółta kartka).
4. Zawodnicy powinni mieć koszulki z numerami na plecach: bramkarz nr l, pozostali zawodnicy od numeru 2 do numeru 11, zawodnicy rezerwowi od numeru 12 wzwyż. Dopuszcza się w zawodach szczebla centralnego przydzielenie zawodnikom stałych numerów na strojach dla 18 podstawowych zawodników oraz koszulek z wpisanymi na nich własnymi nazwiskami. Numery o wysokości co najmniej 30 cm powinny być wykonane w kolorze kontrastującym wyraźnie z kolorem koszulek tak, by mogły być z daleka widoczne. Wpisanie imion oraz nazwisk zawodników i zawodników rezerwowych do sprawozdania z zawodów winno być dokonane zgodnie z numeracją koszulek zawodników. Prawidłowość tego stwierdzają podpisami kapitan i kierownik drużyny, względnie trener drużyny w sprawozdaniu z zawodów.
5. Zezwala się zawodnikom używać ochraniaczy kolan i łokci, bramkarzom - czapek, z zastrzeżeniem, że ochraniacze te nie mogą zawierać żadnych części metalowych.
6. Zezwala się zawodnikom nosić kolarki lub tak zwane spodenki mięśniowe widoczne spod spodenek, sięgające maksimum do kolan. Powinny one być w tym samym kolorze co spodenki zawodnika, który je nosi. Jeżeli drużyna nosi wielokolorowe spodenki, wówczas kolarki muszą być tego samego koloru, co przeważający kolor spodenek. Jeżeli noszone są ocieplające spodenki, to muszą one być takiego samego koloru, co główny kolor spodenek.
7. Za używanie przez zawodników prawidłowego ubioru czyni się odpowiedzialnym kapitana, kierownika drużyny i trenera prowadzącego drużynę. Kolory kostiumów zawodników
8. Jeżeli zawodnicy mają przystąpić do zawodów w ubiorach tego samego lub podobnego koloru, drużyna gospodarzy ma obowiązek - na polecenie sędziego - zmienić ubiór.
9. Jeżeli kolor koszulki bramkarza nie kontrastuje z kolorami koszulek zawodników drużyn - zmiany koszulki musi dokonać bramkarz. Kontrola ubioru zawodników
10. Sędzia musi sprawdzić czy zawodnicy posiadają zgodny z przepisami gry ubiór - w szczególności obuwie - przed rozpoczęciem zawodów, przed drugą połową zawodów, dogrywką i w innym czasie kiedy taka potrzeba zachodzi. Kontrola ubioru przed rozpoczęciem zawodów, jak i przed ich drugą połową, winna odbywać się na drodze zawodników wchodzących bezpośrednio na pole gry, w miejscu możliwie najmniej widocznym dla publiczności, tuż przed wejściem na pole gry.
11. Czas gry stracony na sprawdzanie ubioru zawodników należy doliczyć do czasu gry tej części zawodów, w której wystąpiła przerwa dla kontroli ich ubioru.

Niedopuszczenie zawodnika do gry
12. Jeżeli sędzia stwierdzi, że zawodnik ma na sobie przedmioty, które w myśl przepisów gry są niedozwolone lub mogą stworzyć niebezpieczeństwo dla innych zawodników lub niego samego, to powinien nakazać ich usunięcie. Niewykonanie zarządzenia sędziego powoduje niedopuszczenie zawodnika do gry.
13. Zawodnik, który nie został dopuszczony do wzięcia udziału w zawodach za naruszenie przepisów gry Artykułu 4'winien po usunięciu usterek zgłosić się do sędziego w czasie przerwy w grze, w pobliżu linii środkowej pola gry. Nie może on wejść na pole gry dopóki sędzia nie upewni się, że ubiór zawodnika nie wykracza nadal przeciwko przepisom gry tego artykułu.

Artykuł 5

Uprawnienia i zadania sędziów
1. Do prowadzenia zawodów uprawniony jest sędzia lub sędzia wyznaczony przez Wydział Sędziowski.                          
2. Każdy sędzia zobowiązany jest do prowadzenia zawodów obiektywnie, na najwyższym poziomie fachowym, z bezwzględnym przestrzeganiem etyki sportowej, sumiennie i obiektywnie, zgodnie z duchem Przepisów gry w piłkę nożną.
3. Sędziowie nie są upoważnieni do publicznego wypowiadania się w sprawach dotyczących przebiegu zawodów prowadzonych przez nich jak i przez innych sędziów.

Władza sędziego
4. Władza sędziego nadana mu przez przepisy gry rozpoczyna się z chwilą przystąpienia do pełnienia swoich obowiązków w miejscu rozgrywania zawodów, do czasu zakończenia wszystkich czynności związanych z prowadzeniem zawodów (utrata kontaktu wzrokowego z zawodnikami po zakończeniu zawodów). Od tej chwili sędzia również traci prawo do egzekwowania uprawnień.
5. Egzekwowanie uprawnień nadanych sędziemu przez przepisy gry rozpoczyna się z chwilą jego wejścia na obiekt, gdzie będą rozegrane zawody.
6. Wszelkie incydenty zaistniałe po utracie prawa do egzekwowania uprawnień przez sędziego, muszą zostać opisane w sprawozdaniu z zawodów.

Sędzia na polu gry
7. Sędzia powinien poruszać się na polu gry w taki sposób i zajmować takie pozycje, aby nie przeszkadzać zawodnikom w grze, nie wpływać na przebieg akcji i utrzymywać kontakt wzrokowy z sędziami asystentami.
8. Kontakt piłki z sędzią w czasie trwania gry nie powoduje przerwania gry. Piłka jest nadal w grze, a zawodnicy winni ją kontynuować.

Decyzje sędziego
9. Jeżeli sędzia po przerwaniu gry zorientuje się, że popełnił błąd może go naprawić, zmieniając wydaną decyzję - zawsze jednak przed wznowieniem gry. W takich przypadkach zobowiązany jest grę wznowić: o rzutem sędziowskim, jeżeli przerwanie gry było niezasadne, o rzutem, wynikającym ze zmienionego rozstrzygnięcia, jeżeli miało miejsce naruszenie przepisów gry.
10. Jeżeli sędzia nie przerywa gry, kiedy drużyna, przeciwko której popełniono przewinienie, odnosi korzyść z takiego rozstrzygnięcia, to musi on zasygnalizować stosowaną korzyść.
11. Zabrania się sędziemu sygnalizowania rzekomej korzyści, której nie mógł zastosować, ponieważ przy piłce znajdował się już zawodnik, który zawinił. Sygnalizacja "grać dalej - korzyść" może mieć miejsce tylko wtedy, gdy poszkodowany zawodnik pozostaje przy piłce lub przekazał piłkę współpartnerowi. 
12. Wszelka wizualna sygnalizacja sędziego musi być zgodna z ustaleniami FIFA w tym zakresie.
13. Jeżeli sędzia zastosuje korzyść, a spodziewana korzyść nie zostanie w tym czasie zrealizowana - sędzia winien ukarać zawodnika za pierwotne przewinienie. Daje to sędziemu możliwość wyczekania, aby mógł stwierdzić, jak rozwinie się korzystna sytuacja i jeśli korzyść nie zostanie zrealizowana po upływie krótkiego czasu (2-3 sekund), sędzia winien bezzwłocznie przerwać grę i ukarać zawodnika za pierwotne przewinienie zakładając, że piłka jest wciąż w grze. Jeżeli w czasie, w którym sędzia wyczekuje na rozwój spodziewanej korzyści, zostanie popełnione kolejne przewinienie przez zawodnika tej samej drużyny, wówczas sędzia musi ukarać zawodnika za przewinienie cięższe. Sędzia zastosuje również wobec wykraczającego-zawodnika stosowną, karę indywidualną - napomnienie (żółta kartka) lub wykluczenie z gry (czerwona kartka).
14. Przepisy gry maja stworzyć takie warunki, aby gra była prowadzona z możliwie nielicznymi przerwami, a obowiązkiem sędziego jest karać tylko świadome przewinienia. Stałe odgwizdywanie wątpliwych i nieistotnych naruszeń przepisów wytwarza wśród zawodników zły nastrój i rozdrażnienie, a widzom psuje przyjemność.
15. Sędzia winien dawać sygnał gwizdkiem do wznowienia gry po każdorazowym jej przerwaniu, jeżeli wymagają tego przepisy.

Obowiązki sędziego przed zawodami
16. Każdy sędzia i sędziowie asystenci, wyznaczeni do prowadzenia zawodów przez Wydział Sędziowski, zobowiązany jest do przybycia na miejsce rozgrywania zawodów, co najmniej 30 minut (na zawodach szczebla centralnego co najmniej 2 godziny) przed ich rozpoczęciem w celu: - sprawdzenia czy pole gry nadaje się do przeprowadzenia zawodów,
- odebrania sprawozdania z zawodów z wypełnionymi składami drużyn ,
- sprawdzenia kart zdrowia zawodników,
- dokonania oceny przydatności i wyboru piłek do gry,
- przyjęcia ewentualnych protestów od kapitanów drużyn,
- omówienia zasad prowadzenia zawodów z sędziami asystentami,
- kontroli ubioru zawodników przed wejściem na pole gry.
17. Sędzia ma obowiązek w sposób widoczny sygnalizować zawodnikom i publiczności tuz przed zakończeniem każdej połowy zawodów (względnie dogrywki) ilość czasu (minut) doliczonego na skutek nienormalnych przerw w grze.
18. Kontrola pola gry przez sędziego pod względem jego przydatności do gry - w danych zawodach - polega na sprawdzeniu czy:
- słupki i poprzeczki bramkowe odpowiadają wymogom przepisów gry,
- siatki bramkowe sporządzone są z materiałów nie zagrażających bezpieczeństwu zawodników i są dokładnie przymocowane do bramek i podłoża,
- wszystkie linie oznakowania pola gry są wyraźne,
- są 4 chorągiewki rożne - zgodnie z przepisami gry,
- wszystkie przeszkody stałe, jak słupy, ławki, rowy itp, mogące stwarzać niebezpieczeństwo dla uczestników zawodów, znajdują się w odpowiedniej odległości od linii bocznych (3 m) i linii bramkowych (8 m) lub są odpowiednio zabezpieczone,
- są odpowiednie zabezpieczenia przed wtargnięciem publiczności na pole gry. Oceniając przydatność pola gry do zawodów sędzia winien wziąć pod uwagę przede wszystkim to,, czy jego stan nie zagraża bezpieczeństwu uczestników zawodów. Odpowiedzialność za wyznaczenie pola gry - zgodnie z parametrami zawartymi w protokole weryfikacji tego pola gry - spoczywa na organizatorze zawodów.

Pomoc sędziów asystentów
19. Sędziowie asystenci są pomocnikami sędziego. Sędzia nie może uwzględnić sygnalizacji sędziego asystenta, jeżeli zaistniałe zdarzenie z zajmowanego przez siebie miejsca na polu gry sam mógł lepiej ocenić.
20. Obowiązkiem sędziego jest respektowanie wskazań i oświadczeń wyznaczonego związkowego sędziego asystenta dotyczących zdarzeń, których sam nie mógł zobaczyć.
21. Sędzia nie uwzględni sygnalizacji sędziego asystenta, jeżeli jest przekonany, że sygnalizowane przewinienie nie wymaga przerwania gry lub jej przerwanie przyniosłoby korzyść drużynie, która zawiniła. Fakt nieuwzględnienia sygnalizacji powinien być znakiem umownym - gestem - przekazany sędziemu asystentowi.
22. Jeżeli sędzia ma wątpliwości powinien porozumieć się z wyznaczonym sędzią asystentem i zasięgnąć jego opinii, przed wydaniem rozstrzygnięcia, zawsze jednak przed wznowieniem gry. Przyjmowanie informacji od sędziego asystenta po wydaniu decyzji jest niewskazane, a po wznowieniu gry - niedopuszczalne.

Sprawozdanie z zawodów
23. Po każdych zawodach sędzia jest zobowiązany do wypełnienia sprawozdania z zawodów ściśle według wymogów organizatora rozgrywek i Wydziału Sędziowskiego. W szczególności musi podać:
- imiona i nazwiska sędziów,
- rodzaj zawodów,
- datę, godzinę i miejsce rozegrania zawodów,
- nazwy drużyn uczestniczących w zawodach,
- wynik końcowy zawodów - cyframi i słownie - oraz wynik do przerwy,
- nazwę drużyny, która została zwycięzcą lub określenie "remis",
- stan atmosferyczny, stan pola gry, porządek przed, podczas i po zawodach,
- dokonane wymiany zawodników, wpisując nazwiska i imiona oraz numery zawodników, nazwę drużyny i minutę, w której dokonano każdej wymiany,
- kary indywidualne - napomnienia (żółta kartka) i wykluczenia z gry (czerwona kartka) - nałożone na zawodników i zawodników rezerwowych, podając minutę nałożenia kary, numer, imię i nazwisko ukaranego zawodnika oraz szczegółowy opis przebiegu zdarzenia lub zdarzeń, które stanowiły podstawę do podjęcia przez sędziego decyzji o udzieleniu zawodnikowi kary indywidualnej - stwierdzenie faktu sprawdzenia kart zdrowia i ubioru zawodników - ocenę zachowania się publiczności i osób towarzyszących drużynom Sprawozdanie powinno być wypełnione w sposób czytelny, rzeczowy i zwięzły. Opis powinien dotyczyć przypadków, które miały negatywny wpływ na zachowanie dyscypliny i porządku oraz nieszczęśliwych wypadków, kontuzji. Sprawozdanie musi być wysłane listem poleconym w ciągu 24 godzin po zakończeniu zawodów lub w tym terminie osobiście złożone we właściwym Wydziale Sędziowskim.
24. Sędziowie I i II ligi zobowiązani są poinformować kierownika drużyny gospodarzy o ewentualnych uwagach dotyczących niewłaściwego zabezpieczenia porządku na zawodach, jeżeli te uwagi zostaną zapisane przez sędziego w sprawozdaniu z zawodów. Informacja taka musi być poparta wpisem w załączniku do sprawozdania z zawodów (w 3 egzemplarzach), który zawiera także zapis o karach indywidualnych i osobach znajdujących się w czasie zawodów na ławkach dla zawodników rezerwowych. Załącznik podpisują: sędzia zawodów oraz kierownicy drużyn- Kopie pozostają do dyspozycji kierowników drużyn, a oryginał załącznika sędzia dołącza do sprawozdania z zawodów. Analogiczne załączniki do sprawozdania z zawodów może wprowadzić każdy OZPN w organizowanych przez siebie rozgrywkach.

Protesty
25. Kapitanom drużyn przysługuje prawo zgłoszenia sędziemu protestów, dotyczących jedynie;
- niewłaściwego stanu, oznaczenia i wyposażenia pola gry,
- spóźnionego podania do wiadomości terminu i miejsca rozgrywania zawodów,
- opóźnionego przybycia na miejsce rozgrywania-zawodów drużyny przeciwnika,
- prawidłowości wypełnienia i czasu dostarczenia sprawozdania z zawodów,
- tożsamości zawodnika - najpóźniej do zakończenia zawodów.
26. Sprawdzenia tożsamości zawodnikówsędzia może dokonać-przed zawodami, Wczasie przerwy między częściami gry lub po zawodach, zawsze jednak w obecności kapitanów obu drużyn. Konieczność sprawdzenia tożsamości zawodników po zakończeniu zawodów zobowiązuje kapitanów i kierowników drużyn do zatrzymania wszystkich zawodników, którzy uczestniczyli w grze do pełnej dyspozycji sędziego we wskazanym przez niego miejscu.
27. Protesty muszą być zbadane przez sędziego, a w przypadkach uzasadnionyc.h, sędzia musi wyznaczyć kapitanowi drużyny gospodarzy czas na usunięcie usterek.
28. Jeżeli przyczyna, dla której złożono protest nie wygasła lub zaproponowane działania dla rozwiązania sporu nie satysfakcjonują strony wnoszącej protest, to sędzia must-umieścić w sprawozdaniu z zawodów treść protestu jak również wydane zarządzenia. Wpisany do sprawozdania z zawodów protest musi być podpisany przez zgłaszających - kapitana oraz kierownika drużyny.
29. Okoliczność składania protestów usprawiedliwia ewentualne opóźnienie rozpoczęcia gry każdej części zawodów.

Nieprzybycie sędziów na zawody, niedyspozycja sędziego
30. Jeżeli z wyznaczonej przez Wydział Sędziowski trójki sędziów nie stawi się sędzia, jego funkcję przejmuje wyznaczony przez Wydział Sędziowski sędzia asystent.
31. Jeżeli wyznaczeni do prowadzenia zawodów sędziowie z jakichkolwiek powodów będą nieobecni, kapitan drużyny gospodarzy musi co najmniej 5 minut przed wyznaczoną godziną rozpoczęcia zawodów zawiadomić o tym kapitana drużyny gości, wzywając go do przedstawienia kandydata do prowadzenia zawodów. Kapitanowie obu drużyn uzgadniają między sobą wybór jednego z kandydatów na sędziego. Jeżeli jeden z kandydatów jest sędzią związkowym, przysługuje mu prawo prowadzenia zawodów. Jeżeli zaproponowani kandydaci nie są sędziami związkowymi, to o wyborze sędziego decyduje losowanie, przeprowadzone w obecności kapitanówobu drużyn. Za dostarczenie prawidłowo sporządzonego sprawozdania z zawodów odpowiedzialny jest organizator zawodów.
32. Sędzia, który rozpoczął zawody powinien je doprowadzić do końca. Wyjątek stanowi jedynie przypadek nagłej niedyspozycji sędziego, uniemożliwiającej mu dalsze prowadzenie zawodów. Funkcję sędziego przejmie wówczas czwarty sędzia, jeżeli jest wyznaczony lub jeden z wyznaczonych sędziów asystentów. Nieobecność wyznaczonych sędziów asystentów zobowiązuje kapitanów drużyn do wyboru kandydata, który poprowadzi zawody do końca.
33. Prowadzenie zawodów z jednym sędzią asystentem lub bez nich jest niedozwolone.

Wstrzymanie gry
34. W razie wstrzymania gry z powodu przejściowych zaburzeń atmosferycznych, sędzia zarządza zejście drużyn z pola gry do szatni. Powrót na pole gry nastąpi z chwilą zaistnienia dogodnych warunków atmosferycznych - na sygnał gwizdkiem sędziego.
35. Jeżeli zawody rozgrywane są przy świetle elektrycznym i nastąpi awaria oświetlenia, to sędzia, przerwaną z tego powodu grę, wznowi po usunięciu awarii. W przypadku braku możliwości zlikwidowania awarii, w czasie określonym przez sędziego na podstawie informacji uzyskanej od organizatora zawodów, sędzia kończy zawody, opisując szczegółowo ten fakt w sprawozdaniu z zawodów. Zakończenie zawodów przed upływem ustalonego czasu gry
36. Sędzia zobowiązany jest do zakończenia zawodów przed upływem ustalonego czasu gry, jeżeli:
- jedna z drużyn zostanie zdekompletowana,
- jedna z drużyn samowolnie zejdzie z pola gry,
- jeden z sędziów zostanie czynnie znieważony, a dalsze prowadzenie zawodów zagraża bezpieczeństwu któregokolwiek z sędziów,
- zawodnik wykluczony z gry (czerwona kartka) odmówi opuszczenia pola gry i nie opuści go w ciągu 2 minut od wydania decyzji,
- wymiana niezdatnej do gry piłki nie nastąpi w ciągu 10 minut,
- wyczerpane zostaną wszystkie możliwości zastąpienia uszkodzonego elementu obowiązkowego wyposażenia pola gry (bramką, chorągiewka rożna),
- podczas zawodów publiczność wtargnie na pole gry i nie zostanie usunięta w ciągu 5 minut,
- publiczność ponownie wtargnie na pole gry,
- zachowanie publiczności zagraża bezpieczeństwu publicznemu, a brak jest dostatecznej ilości służb porządkowych,
- pole gry stanie się niezdatne do gry,
- zapadną ciemności uniemożliwiające kontynuowanie gry. Zanim sędzia zarządzi przedwczesne zakończenie zawodów, winien wyczerpać wszystkie środki i możliwości, pozwalające doprowadzić zawody do końca.
37. Wznowienie i kontynuowanie zawodów zakończonych przed upływem ustalonego czasu gry z wyżej wymienionych powodów jest niedopuszczalne. W przypadku takiej sytuacji zawodnicy obu drużyn zobowiązani są do bezzwłocznego zgromadzenia się na środku pola gry i opuszczenia go jednocześnie z sędziami, na wyraźne zarządzenie sędziego. Przyczynę oraz minutę przedwczesnego zakończenia zawodów sędzia szczegółowo opisuje w sprawozdaniu z zawodów.
38. Jeżeli zawody zostały zakończone przed upływem ustalonego czasu gry, to nie upoważnia to go do rozstrzygnięcia czy jedna lub druga drużyna podlega dyskwalifikacji lub czy ma być uznana za przegrywającą zawody. Sędzia musi przesłać wyczerpujące sprawozdanie z zawodów do odpowiednich władz, które są jedynie uprawnione do podjęcia decyzji w tej sprawie.

Bezpieczeństwo sędziów
39. Czynne znieważenie sędziego dokonane przez uczestnika zawodów przed rozpoczęciem zawodów zobowiązuje sędziego do odmowy prowadzenia zawodów.
40. Jeżeli jakiekolwiek niebezpieczeństwo zagraża sędziom i drużynie gości, drużyna gospodarzy oraz organizator zawodów zobowiązani są zapewnić im wystarczającą ochronę. Jeżeli niebezpieczeństwo zagraża tylko sędziom - obowiązek udzielenia ochrony i pomocy spoczywa na obu drużynach i organizatorze zawodów.
41. Organizator zawodów odpowiedzialny jest za bezpieczeństwo sędziów zarówno przed, podczas ich trwania i po zawodach, jak i podczas opuszczania miejsca rozgrywania zawodów.

Kontuzja zawodnika
42. Jeżeli zawodnik dozna poważnej kontuzji - złamanie kończyny, uszkodzenie kręgosłupa, uraz głowy itp.
- sędzia zobowiązany jest dopilnować, aby zawodnik ten nie został zniesiony z pola gry, aż do czasu udzielenia mu pierwszej pomocy przez lekarza, który przejmuje nad kontuzjowanym zawodnikiem fachową opiekę.
43. Na zawodach I, II oraz III ligi wprowadza się obowiązek stosowania noszy dla znoszenia kontuzjowanych zawodników poza linie ograniczające pole gry w celu udzielenia im pomocy lekarskiej. Zakazuje się dokonywania zabiegów medycznych kontuzjowanym zawodnikom na polu gry, jeżeli stosownej pomocy można udzielić poza polem gry. Stosowanie noszy wymaga przestrzegania następujących zasad:
- Za posiadanie w czasie zawodów sprawnych noszy wraz z obsługą odpowiedzialny jest organizator zawodów.
- Osoby do obsługi noszy muszą odznaczać się ubiorem - stosownie do pełnionej funkcji.
- Obsługa noszy wraz z noszami winna znajdować się w czasie zawodów w pobliżu ławek dla zawodników rezerwowych.
- Decyzję o zastosowaniu noszy dla zniesienia kontuzjowanego zawodnika, poza linię ograniczającą pole gry wydaje sędzia w oparciu o własną ocenę rozmiarów kontuzji, rozmowę z kontuzjowanym zawodnikiem lub w oparciu o opinię lekarza.
- Kontuzjowany zawodnik musi być zniesiony na noszach poza linię ograniczającą pole gry lub zejść z pola gry o własnych siłach - najkrótszą drogą - w miejsce nie stwarzające zagrożenia bezpieczeństwa dla niego lub innych uczestników zawodów.
- Jeżeli po wydaniu przez sędziego decyzji o zniesieniu na noszach kontuzjowanego zawodnika poza pole gry, zawodnik ten nie podporządkuje się zarządzeniu sędziego lub zejdzie z noszy i pozostanie na polu gry, zostanie przez sędziego napomniany - zobaczy żółtą kartkę. - Jeżeli kontuzjowany zawodnik jest wstanie opuścić pole gry o własnych siłach, winien być do tego zachęcony przez sędziego, szczególnie gdy znajduje się w pobliżu linii ograniczającej pole gry (nie występuje w takich okolicznościach potrzeba zniesienia go z pola gry na noszach) - Kontuzjowany zawodnik, nie może powrócić na pole gry w tej samej przerwie w grze, w której je opuścił.
- Powrót na pole gry kontuzjowanego zawodnika może nastąpić w dowolnym miejscu przez linię ograniczającą pole gry, o ile piłka znajduje się poza grą. Jeżeli piłka jest w grze zawodnik może powrócić na pole gry jedynie przez linię boczną. Wejście na pole gry wymaga zgody sędziego.
- Sędziowie mają obowiązek opisywać w sprawozdaniu z zawodów wszelkie niedociągnięcia ze strony organizatora zawodów w tym zakresie.
44. W przypadku kontuzji odniesionej przez zawodnika na polu gry sędzia powinien zapytać go, czy potrzebna jest mu pomoc medyczna. Decyzja o udzieleniu pomocy medycznej kontuzjowanemu zawodnikowi na polu gry jest równoznaczna z wprowadzeniem noszy na pole gry.
45. Sędzia nie powinien pozwalać komukolwiek wkraczać na pole gry aż do chwili przerwania gry i tylko wtedy, gdy dał przyzwalający znak.

Spożywanie płynów przez zawodników
46. Zawodnicy i sędziowie mogą przyjmować płyny podczas trwania zawodów, z zachowaniem następujących zasad:                                     
- Podczas przerwy w grze zawodnicy mogą spożywać płyny z podanych im butelek plastykowych wyłącznie znajdując się na polu gry, przy liniach ograniczających je,
- Zabrania się wrzucania na pole gry jakichkolwiek opakowań zawierających płyny.
- Bramkarz może umieścić plastykową butelkę z płynem w rogu swojej bramki.
- Plastykowe butelki mogą być umieszczane wokół pola gry, w odległości około l m od linii bocznych i linii bramkowych, ale jedynie wtedy, gdy nie stanowią przeszkody dla sędziów asystentów w trakcie pełnienia przez nich swoich obowiązków.
47. Zawodnik, który podczas trwania gry spożywa napój lub czyni to w niedozwolonym miejscu w czasie przerwy w grze zachowuje się niewłaściwie i zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę.

Zakończenie zawodów 
48. Po zakończonych zawodach drużyny obowiązkowo zajmują miejsca na środku pola gry wzdłuż linii środkowej, gdzie sędzia ogłasza wynik zawodów oraz informuje, którzy zawodnicy zostali ukarani indywidualnie - napomnieniem (żółta kartka) lub wykluczeniem z gry (czerwona kartka), po czym zawodnicy wraz z sędziami opuszczają pole gry. Każdy zawodnik, który nie zastosuje się do powyższego wymogu, zostanie ukarany napomnieniem (żółta kartka) - sędzia poinformuje kapitana jego drużyny o nałożonej karze indywidualnej - winnemu zawodnikowi kartki nie pokazuje się.
49. Jeżeli sędzia odgwizdał zakończenie zawodów na skutek niestawienia się, w regulaminowym czasie na polu gry, jednej lub obu drużyn, a po tym fakcie stawią się one jednak w komplecie do rozegrania zawodów, to sędzia zobowiązany jest prowadzić te zawody. Fakt opóźnienia drużyn sędzia opisuje w sprawozdaniu z zawodów. Podejmując decyzję o prowadzeniu zawodów w opóźnionym czasie, sędzia winien uwzględnić porę dnia, to jest czy zaistniałe opóźnienie pozwoli zakończyć zawody w ustalonym czasie gry, przed zapadnięciem ciemności. Ponadto sędzia winien także mieć na uwadze konieczność ewentualnego rozegrania w danym dniu, na tym samym polu gry, innych zawodów przewidzianych terminarzem.

Zarzuty nietrzeźwości sędziego
50. Sędziowie zobowiązani są do poddania się przed zawodami, lub po ich zakończeniu, badaniom na obecność alkoholu we krwi, gdy zarzut nietrzeźwości: - stawia im kierownik jednej z drużyn bądź oficjalny przedstawiciel PZPN lub OZPN,
- zostanie sformułowany wyłącznie na piśmie, zaś stawiający go musi legitymować się dowodem osobistym i zobowiązany jest własnoręcznie ów zarzut podpisać. Po spełnieniu tych warunków - odmowa sędziego poddania się badaniu jest równoznaczna z przyznaniem się do stanu nietrzeźwości.
51. Badanie stwierdzające lub wykluczające stan nietrzeźwości musi spełniać następujące warunki:
- musi przeprowadzić je umundurowany, legitymujący się odpowiednim dokumentem służbowym, funkcjonariusz policji,
- z badania musi zostać sporządzony urzędowy protokół. Jeżeli badanie stwierdza stan nietrzeźwości, sędzia ma prawo domagania się pobrania krwi w placówce służby zdrowia do dodatkowego badania, a stawiający zarzut mają obowiązek to umożliwić. Wykluczenie nietrzeźwości sędziego powoduje obligatoryjne wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przez właściwy organ PZPN lub OZPN w stosunku do stawiającego oszczerczy zarzut. Postępowanie dyscyplinarne nie wyklucza cywilnych roszczeń ze strony pomówionego. Korzystanie z zapisu video
52. Decyzje podejmowane przez sędziego dotyczące oceny faktów związanych z grą są ostateczne i nie mogą być zmienione. Zapis audiowizualny stanowi jedynie dodatkowy dowód w sprawach dyscyplinarnych. Materiał video wykorzystywany w sprawach dyscyplinarnych musi być wyprodukowany przez właściciela praw telewizyjnych.

Ubiór i wyposażenie sędziów
53. Ubiór sędziów składa się z bluzy lub koszuli, spodenek, skarpet i butów piłkarskich. Sędzia i sędziowie asystenci powinni nosić koszulki tego samego koloru i tej samej długości rękawów.
54. Jeżeli kolor ubioru którejkolwiek z drużyn biorących udział w zawodach jest identyczny lub zbliżony do koloru ubioru sędziego, organizator zawodów" na życzenie sędziego zobowiązany jest dostarczyć mu bluzę lub koszulę w kolorze kontrastującym z ubiorami innych uczestników gry.
55. Do kompletnego wyposażenia sędziego - poza jego ubiorem - należy: gwizdek, gwizdek zapasowy, zegarek, stoper, notatnik z ołówkiem, moneta względnie inny przedmiot do losowania oraz kartki: żółta i czerwona.
56. Sędziowie maja obowiązek nosić emblematy odpowiadające ich kwalifikacjopi w połączeniu z pełniona funkcją, to znaczy: o sędzia piłki halowej nie może nosić emblematu FIFA - FUTSAL, poza zawodami piłki halowej, o sędziowie międzynarodowi mogą nosić emblematy FIFA na wszystkich zawodach, które prowadzą, także krajowych, o sędziowie asystenci międzynarodowi nie mogą nosić emblematu FIFA - ASSISTENT, jeżeli prowadzą zawody jako sędziowie w zawodach niższych klas.
57. Sędzia nie może uczestniczyć w żadnym eksperymencie zarówno z przepisami gry, jak również wszelkich innych, takich jak noszenie mikrofonu w czasie zawodów - bez właściwego zezwolenia.

Regulaminy rozgrywek
58. Sędziowie mają obowiązek znać i przestrzegać regulaminy wszystkich klas rozgrywkowych, które będą prowadzić.

Arykuł 6

1. Wyznaczeni sędziowie asystenci są pomocnikami sędziego i mają obowiązek aktywnego współdziałania z sędzią w prawidłowym prowadzeniu zawodów.
2. Sędziowie asystenci nie sąluprawnieni do wydawania werdyktów. Ich wskazania są jedynie informacją dla sędziego i nie stanowią o przerwaniu gry przez sędziego. Prawo przerwania gry posiada wyłącznie sędzia.
3. Wszyscy uczestnicy zawodów, a przede wszystkim zawodnicy, trenerzy i działacze są zobowiązani traktować sędziów asystentów tak, jak sędziego prowadzącego zawody.

Współpraca sędziów asystentów z sędzią
4. Sędzia asystent z chorągiewką czerwoną zaj muj e miej sce podczas zawodów na połowie pola gry, po stronie ławek dla zawodników rezerwowych. Odstępstwa od tego są dopuszczalne tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy według oceny sędziego-zmiana miejsca sędziów asystentów przyniesie korzyść współpracy całej trójki sędziowskiej.
5. Sędziowie asystenci zobowiązani są utrzymywać kontakt wzrokowy z sędzią i sędzią asystentem znajdującym się po przeciwnej stronie pola gry.
6. Współpraca sędziów asystentów z sędzią prowadzącym zawody obejmuje:
- sygnalizowanie spalonego,
- kontrolowanie czasu gry i sygnalizowanie sędziemu w sposób umowny zbliżania się zakończenia czasu gry każdej części zawodów,
- sygnalizowanie zgłoszonej wymiany zawodnika na zawodnika rezerwowego,
- sygnalizowanie istotnych naruszeń przepisów gry dokonanych przez zawodników w zasięgu jego obserwacji, których nie mógł widzieć sędzia,
- sygnalizowanie innych istotnych przekroczeń i naruszeń porządku, mających wpływ na przebieg gry, zaistniałych w czasie jej trwania, a spowodowanych przez osoby uprawnione do zajmowania miejsc w bezpośrednim sąsiedztwie pola gry,
- sygnalizowanie oczywistego przewinienia zawodnika drużyny broniącej we własnym polu karnym, którego sędzia nie był w stanie zobaczyć,
- wskazanie nieprawidłowości zachowań bramkarza przy rzucie karnym lub podczas rzutów z punktu karnego - czy bramkarz poruszył się do przodu przed zagraniem piłki, gdy piłka nie wpada do bramki oraz czy piłka przekroczyła całym obwodem linię bramkową,
- wkraczanie na pole gry, w razie konieczności pomocy sędziemu w egzekwowaniu od zawodników odległości 9,15 m od piłki,
- wskazanie, której drużynie przysługuje wrzut, rzut od bramki lub rzut z rogu.
7. Sędziowie asystenci mają obowiązek sygnalizowania sędziemu wszelkich zauważonych przez siebie naruszeń przepisów gry, a po przerwania gry przez sędziego, wskazania kierunku rzutu, jeżeli są przekonam, że sędzia mógł tego nie zauważyć. Ostateczna decyzja należy jednak zawsze do sędziego.
8. Sędziowie asystenci winni wkraczać na pole gry dla zapobieżenia awanturom lub egzekwowania odległości 9,15 m zawodników od piłki, jeżeli rzut wolny wykonywany jest w ich pobliżu.
9. Sędziom asystentom nie wolno pod żadnym pozorem wdawać się w dyskusję z zawodnikami, działaczami lub widzami. Zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek rozmów na temat zawodów i ich wyniku zarówno przed, jak i po ich zakończeniu.
10. Zabrania się sędziom asystentom stosowania dowolnej sygnalizacji dotyczącej wydarzeń, których nie było. Dodatkowa sygnalizacja może mieć miejsce tylko na wyraźne żądanie sędziego. Wszystkie takie sygnalizacje mają być dyskretne oraz wcześniej ustalone.
11. Sędzia asystent jest zobowiązany do wyrażania,w sposób jednoznaczny swojej opinii w każdej sprawie, w jakiej zwróci się do niego sędzia.
12. Sędziowie asystenci powinni poruszać się wzdłuż linii bocznej, po jej zewnętrznej stronie, nie przeszkadzając w grze i w taki sposób, aby piłka po odbiciu się od jednego z nich, nie mogła pozostać w grze.
13. Sędzia asystent może zostać pociągnięty do odpowiedzialności dyscyplinarnej za niewłaściwą interwencję lub za niedostateczną pomoc sędziemu, jedynie na podstawie sprawozdania sędziego.

Wymiana zawodników
14. Wymiana zawodnika na zawodnika rezerwowego musi być dokonana przy linii środkowej pola gry, po uprzednim dostarczeniu sędziemu asystentowi kartki wymiany zawodników przez kierownika drużyny. W czasie przerwy w grze sędzia asystent winien skierować na siebie uwagę sędziego przez podniesienie rozwiniętej chorągiewki, trzymanej oburącz za drzewce nad głową. Sędzia asystent musi jednocześnie kontrolować wydarzenia"na polu gry.  

Rola klubowych sędziów asystentów 
15. Nieprzybycie na zawody wyznaczonego sędziego asystenta zobowiązuje kapitanów drużyn do przedstawienia sędziemu odpowiednich kandydatów na sędziego asystenta. Jeżeli kapitan drużyny gości nie przedstawi swojego kandydata, obowiązek przedstawienia kandydata na sędziego asystenta spoczywa na kapitanie drużyny gospodarzy. Nazwiska i imiona klubowych sędziów asystentów sędzia ma obowiązek wpisać do sprawozdania z zawodów.
16. Przed rozpoczęciem zawodów sędzia ma obowiązek zapoznać klubowych sędziów asystentów z ich podstawowymi zadaniami, jakimi są:
- sygnalizowanie chorągiewką każdorazowego wyjścia piłki poza linie ograniczające pole gry,
- wskazanie miejsca wrzutu i drużyny uprawnionej do wznowienia gry wrzutem. Klubowi sędziowie asystenci muszą być pouczeni, że wszystkie rozstrzygnięcia będą wydawane przez sędziego, dla którego ich wskazania są jedynie pomocną informacją, bez względu na ich poglądy i wskazania
17. Klubowy sędzia asystent może być zastąpiony przez sędziego asystenta związkowego, wyłącznie za zgodą sędziego.

Chorągiewki sędziów asystentów
18. Przed rozpoczęciem zawodów organizator jest obowiązany dostarczyć sędziom asystentom dwie chorągiewki o wymiarach 30 cm x 40 cm. Jedna chorągiewka powinna być koloru czerwonego, a druga żółtego. Dopuszcza się używania chorągiewek w innych, dobrze widocznych kolorach.

Artykuł 7                

1. Czas trwania gry określany jest przez regulaminy rozgrywek. Dopuszcza się umowę drużyn w zakresie czasu gry, o której sędzia musi być powiadomiony przed rozpoczęciem zawodów.
2. Mierzenie czasu gry przez sędziego rozpoczyna się z chwilą prawidłowego wprowadzenia piłki do gry przy rozpoczęciu zawodów.

Kompensowanie straconego czasu gry
3. Sędzia zobowiązany jest doliczać w każdej części zawodów stracony czas gry na skutek:
- usuwania z pola gry i jego najbliższego otoczenia osób nieupoważnionych,
- przejściowych zaburzeń atmosferycznych uniemożliwiających kontynuowanie gry,
- poprawiania oznakowania pola gry,
- konieczności wymiany uszkodzonego elementu obowiązkowego wyposażenia pola gry (bramka, chorągiewki rożne),
- wymiany piłki niezdatnej do gry,
- opuszczania pola gry przez zawodnika wykluczonego z gry (czerwona kartka),
- wymiany zawodnika z pola na zawodnika rezerwowego,
- konieczności sprawdzania ubioru zawodników podczas trwania zawodów,
- zamiany ubioru zawodnika z pola, zajmującego miejsce z bramkarzem,
- rozmyślnego opóźniania wykonania rzutów i wrzutów,
- pomocy medycznej kontuzjowanemu zawodnikowi,
- marnowania czasu gry,
- usunięcia awarii świetlnej,
- innych przyczyn uznanych przez sędziego jako czas stracony.
4. O tym czy przerwa jest normalna, czy też wymaga doliczenia straconego czasu, decyduje tylko sędzia zawodów. Uwagę o doliczeniu straconego czasu gry do czasu trwania każdej części zawodów sędzia musi zamieścić w sprawozdaniu z zawodów.

Omyłkowe, przedwczesne zakończenie części zawodów
5. Przedwczesne, omyłkowe zakończenie części zawodów i spostrzeżenie przez sędziego popełnionego błędu, kiedy drużyny nie opuściły jeszcze pola gry, zobowiązuje sędziego do poinformowania kapitanów drużyn o popełnionej pomyłce i kontynuowania gry.
6. Jeżeli sędzia omyłkowo, przedwcześnie zakończył pierwszą połowę zawodów i spostrzegł swój błąd po zejściu drużyn z pola gry, to po przerwie sędzia zawiadomi kapitanów drużyn o popełnionej pomyłce i poleci drużynom zająć miejsca na tych połowach pola gry, które zajmowały w pierwszej części zawodów. Po dograniu czasu uzupełniającego, drużyny zmieniają strony pola gry, po czym następuje rozpoczęcie drugiej części zawodów.
7. Omyłkowe przedwczesne zakończenie zawodów i spostrzeżenie przez sędziego popełnionego błędu, kiedy drużyny opuściły już pole gry - powoduje odstąpienie sędziego od zamiaru dogrania uzupełniającego czasu gry, uważając zawody za zakończone. Fakt ten musi zostać szczegółowo opisany w sprawozdaniu z zawodów.
8. Jeżeli część zawodów została omyłkowo zakończona przed upływem ustalonego czasu gry w chwili, kiedy piłka była w grze, to sędzia wznowi grę rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie piłka znajdowała się w momencie przerwania gry * (patrz strona 3). Zakończenie części zawodów w innej sytuacji powoduje wznowienie gry stosowne do przyczyny jej przerwania.

Omyłkowe przedłużenie czasu gry       
9. Omyłkowe przedłużenie czasu gry którejkołwiek^części zawodów nie powoduje odliczenia nadprogramowego czasu, a podjęte przez sędziego decyzje w przedłużonym ozonie gry SĄ 'ważne (miedzy innymi uznnnc bramki, nałożone kary indywidualne). Fakt przedłużenia czasu gry części zawodów sędzia musi opisać w sprawozdaniu z zawodów.

Dogrywka
10. Dogrywka trwa dwa równe okresy 15 minutowe, jeżeli regulamin danych rozgrywek nie przewiduje inaczej.
11. Zawodnikom przysługuje prawo do przerwy przed dogrywką. Czas trwania przerwy przed dogrywką nie może przekroczyć 10 minut. W czasie tej przerwy zawodnicy muszą pozostać na polu gry.
12. Przed dogrywką sędzia przeprowadza losowanie stron pola gry, na analogicznych zasadach, jak przed rozpoczęciem zawodów.
13. Po zakończeniu pierwszej części dogrywki zawodnikom nie przysługuje prawo So przerwy. Po zmianie stron niezwłocznie następuje rozpoczęcie drugiej części dogrywki.
14. Jeżeli wynik zawodów po dogrywce jest nierozstrzygnięty sędzią, zgodnie z regulaminem rozgrywek, zarządza wykonywanie rzutów karnych lub drogą losowania wyłania zwycięzcę .

Zawody zakończone przed upływem ustalonego czasu gry
15. Jeżeli sędzia zakończył zawody przed upływem ustalonego czasu gry, to również zobowiązany jest opisać w sprawozdaniu z zawodów:
- przyczynę przedwczesnego zakończenia zawodów,
- czas gry, w którym przedwcześnie zakończył zawody ,
- strony pola gry, które zajmowały drużyny w chwili zakończenia zawodów,
- ilość zawodników uprawnionych do gry w drużynach i obecnych na polu gry w chwili wydania decyzji o zakończeniu zawodów,
- nałożone kary indywidualne.

Artykuł 8

Stawienie się drużyn na polu gry
1. Drużyny zobowiązane są do stawienia się na polu gry w takim czasie, aby sędzia mógł punktualnie, o wyznaczonej-godzinie, dać sygnał gwizdkiem na rozpoczęcie zawodów oraz drugiej połowy zawodów.
2. Po wejściu na pole gry sędzia daje sygnał gwizdkiem wzywający kapitanów drużyn do przeprowadzenia losowania.
3. Jeżeli jedna lub dwie drużyny nie stawią się na polu gry w składach, które umożliwiają rozegranie zawodów lub ich części, to po upływie 10 minuty od gwizdka sędziego na rozpoczęcie zawodów lub ich części, sędzia powtórzy sygnał gwizdkiem i po dalszym 5 minutowym bezskutecznym oczekiwaniu zakończy zawody.            

Rzut sędziowski
4. Rzut sędziowski wykonuje się bez sygnału gwizdka. Przy wykonywaniu rzutu sędziowskiego zawodnicy zajmują takie miejsca, aby sędzia mógł swobodnie wykonać rzut.
5. Nie istnieje obowiązek uczestnictwa zawodników obu drużyn - czy jakiegokolwiek zawodnika - przy wykonywaniu rzutu sędziowskiego.
6. Przy rzucie sędziowskim piłka musi zostać opuszczona, nie zaś rzucona ku dołowi. Sędzia powinien trzymać piłkę w swojej dłoni, na wysokości bioder. Wykonując rzut sędziowski sędzia odciąga rękę spod piłki i pozwala jej opaść.
7. Rzutem sędziowskim wznawia się grę przerwaną sygnałem gwizdka między innymi na skutek:
- kontuzji zawodnika, zaistniałej bez naruszenia przepisów gry,
- wpływu działania z zewnątrz na przebieg gry z wyłączeniem okresu od wykonania rzutu karnego do czasu poznania jego rozstrzygnięcia,
- konieczności usunięcia z pola gry lub jego najbliższego otoczenia osób nieupoważnionych,
- uszkodzenia obowiązkowego wyposażenia pola gry,
- jednakowych, jednocześnie dokonanych przewinień przez zawodników przeciwnych drużyn,
- konieczności udzielenia kary indywidualnej zawodnikowi za przewinienie nie podlegające karze rzutu wolnego lub karnego,
- krótkotrwałego zaburzenia atmosferycznego uniemożliwiającego kontynuowanie gry,
- nieuzasadnionego przerwania gry,
- awarii sztucznego oświetlenia.

Opóźnianie wykonania wznowienia gry
8. Zawodnik, który opóźnia wykonanie wznowienia gry zachowuje się niewłaściwie - zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę.
9. Zawodnik, który nie stosuje się do polecenia sędziego i nie odsunie się na wymaganą odległość od piłki przy wykonywaniu wznowienia gry lub odmawia wykonania tego polecenia zachowuje się niewłaściwie - zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę.

Nieprawidłowe wykonanie wznowienia gry
10. Nieprawidłowe rozpoczęcie (wznowienie) gry przez zawodnika, wymaga zwrócenia mu uwagi przez sędziego. Powtórne nieprawidłowe wykonania tego rozpoczęcia (wznowienia) gry wymaga udzieleniawinnemu napomnienia. Jeżeli rozpoczęcie (wznowienie) gry po raz trzeci zostanie wykonane nieprawidłowo, to winny zawodnik zostanie wykluczony z gry (czerwona kartka).
11. Analogiczne sankcje sędzia stosuje również do zawodników utrudniających prawidłowe wprowadzenie piłki do gry po rozpoczęciu (wznowieniu).

Odmowa wykonania wznowienia gry
12. Zawodnik, który odmawia wykonania wznowienia gry zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę. Kolejna odmowa wykonania tego wznowienia gry powoduje wykluczenie z gry (czerwona kartka) winnego zawodnika. Jeżeli następny zawojdnik, wyznaczony przez kapitana drużyny do wykonania tego wznowienia gry, odmawia jego wykonania lub kapitan nie wyznaczy zawodnika - sędzia musi zakończyć zawody.

Szczególne sytuacje
13 Jeżeli piłka opuszczając pole gry przewróci lub złamie chorągiewkę rożną, sędzia nakaże wznowić grę: - rzutem od bramki, jeżeli piłkę ostatnio zagrał zawodnik drużyny atakującej,
- wrzutem, jeżeli piłkę ostatnio zagrał zawodnik drużyny broniącej.
14. Symboliczne rozpoczęcie gry przez osobę postronną może mieć miejsce jedynie na zawodach towarzyskich za zgodą organizatora zawodów.

Artykuł 9

Piłka poza grą
1. Po przerwaniu gry gwizdkiem gra nie może być kontynuowana zawołaniem lub gestem sędziego. Jeżeli sędzia omyłkowo przerwał grę, to wznowij ą rzutem sędziowskim-w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry * (patrz strona 3).

Piłka w grze
2. Przewinienie (nawet ewidentne), na które sędzia nie zareagował sygnałem gwizdka, nie stanowi o przerwaniu gry, a zawodnicy winni ją kontynuować.

Zadania i wskazania sędziów
3. Przekroczenie przez piłkę całym obwodem linii ograniczającej pole gry sędzia asystent wskazuje poprzez podniesienie do góry chorągiewki trzymanej w wyprostowanym ramieniu. Jednoznaczne opuszczenie przez piłkę pola gry nie wymaga wskazania sędziego asystenta.
4. Jeżeli piłka przekroczyła całym obwodem linię ograniczającą pole gry, a zawodnicy kontynuują zagrywanie piłką, sędzia winien zareagować sygnałem gwizdka, oznajmiając że piłka wyszła z gry.
5. Jeżeli rozlegnie się sygnał gwizdka wydany przez widza lub z przyległego pola gry, różniący się dźwiękiem od gwizdka sędziego i zawodnik na tę okoliczność złapał piłkę w ręce, to sędzia powinien ukarać jego zagranie. Sędzia w takim przypadku musi podjąć stosowne działania u organizatora zawodów.

Artykuł 10

Zdobycie bramki
1. Bramka może być zdobyta z;
- akcji,
- rozpoczęcia gry,
- rzutu od bramki,
- rzutu karnego,
- rzutu wolnego bezpośredniego,
- rzutu z rogu.
2. Bramka nie może być zdobyta bezpośrednio z: - rzutu sędziowskiego,
- rzutu wolnego bezpośredniego, jeżeli piłka wpadnie do bramki wykonawcy rzutu,
- rzutu wolnego pośredniego,
- wrzutu.

Uznanie bramki
3. Sędzia uznaje bramkę będąc całkowicie przekonanym, że została zdobyta w sposób prawidłowy. Fakt przekroczenia przez piłkę całym obwodem linii bramkowej między słupkami bramkowymi i pod poprzeczką sędzia winien stwierdzić osobiście. W okolicznościach, które uniemożliwiają mu stwierdzenie tego faktu, uznaje bramkę jedynie na podstawie informacji wyznaczonego związkowego sędziego asystenta, kontrolującego tę stronę pola gry.
4. Jeżeli w czasie gry, z niewiadomej przyczyny, poprzeczka nie znajduje się na właściwym miejscu, a piłka według oceny sędziego przeszła w świetle bramki linię bramkową poniżej miejsca, w którym powinna znajdować się poprzeczka, to sędzia musi uznać bramkę.
5. Jeżeli piłka przekroczy całym obwodem linię bramkową między słupkami bramkowymi i pod poprzeczką, mimo niezgodnej z zapisem Artykułu 12 interwencji zawodników drużyny broniącej, to sędzia musi uznać bramkę. Próba niezgodnej z przepisami interwencji zawodników drużyny broniącej musi być ukarana indywidualnie.
6. Pomimo przekroczenia przez piłkę całym obwodem linii bramkowej pomiędzy słupkami bramkowymi i pod poprzeczką sędzia nie uzna bramki, jeżeli przed wpadnięciem piłki do bramki:
- działanie z zewnątrz miało wpływ na grę, na przykład przeszkodzenie w grze, dotknięcie piłki (poza okresem wykonywania rzutu karnego),
- piłka utraciła cechy określone w Artykule 2. Sędzia w takim przypadku wznowi grę rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w chwili zdarzeń opisanych powyżej.
7. Jeżeli sędzia przedwcześnie przerwał grę - sygnałem gwizdka - zanim piłka wpadła do bramki - bramka nie może być uznana. Wznowienie gry nastąpi rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w momencie przerwania gry* (patrz strona 3).
8. Przed uznaniem bramki i wskazaniem ręką na punkt środkowy pola gry, sędzia powinien wzrokowo skontaktować się z sędzią asystentem, celem uzyskania potwierdzenia prawidłowości zdobytej bramki.
9. Sędzia uznaje zdobytą bramkę sygnałem gwizdka i wyciągnięciem ramienia w kierunku punktu środkowego pola gry.
10. Sędzia, mimo podjętej decyzji o uznaniu bramki i wskazaniu ręką na punkt środkowy, może zmienić swoją, decyzję przed wznowieniem gry.

Artykuł 11

1. Zawodnik podczas zawodów może wielokrotnie być uznanym za spalonego i nie podlega karze indywidualnej z tytułu uporczywego naruszania przepisów gry.

Pozycja spalona
2. Liniami oceny pozycji spalonej są: - linia środkowa pola gry,
- linia piłki,
- linia wyznaczająca położenie przedostatniego zawodnika drużyny broniącej.
3. Zawodnik znajdujący się na linii środkowej pola gry nie narusza przepisu o spalonym.
4. Zawodnik drużyny broniącej, który w wyniku akcji przejściowo znalazł się poza linią boczną lub bramkową, przy ocenie spalonego jest traktowany jako przebywający na polu gry.
5. Zawodnik drużyny atakującej, który stoi w jednej linii z murem obronnym, ustawionym równolegle do linii bramkowej przez zawodników drużyny broniącej, nie znajduje się na pozycji spalonej.

Spalony
6. Elementami aktywnego udziału w grze, za który sędzia ukarze zawodnika przebywającego na pozycji spalonej, są: - przeszkadzanie w grze - poruszanie się w kierunku przeciwnika lub piłki i wpływanie przez to na rozwój gry; nie jest konieczne wejście w kontakt z piłką tub z przeciwnikiem, aby zostać ocenionym jako przeszkadzający w grze,
- przeszkadzanie przeciwnikowi - uniemożliwienie przeciwnikowi poruszania się w kierunku piłki; przeszkadzanie oznacza również aktywnie fizyczne lub słowne rozpraszanie przeciwnika,
- odnoszenie korzyści z przebywania na tej pozycji - bycie wystarczająco blisko gry, aby bezpośrednio skorzystać z nieskutecznej interwencji przeciwników. Aktywność może również przejawiać się jako próba, usiłowanie zagrania piłki, czy uniemożliwienie przeciwnikowi swobodnego zagrania piłką lub poruszania się. Aktywny udział może występować bez bezpośredniej bliskości piłki.
7. Zawodnik przebywający na pozycji spalonej może zostać ukarany za aktywny udział w grze, jeżeli przejawia się on począwszy od momentu zagrania lub dotknięcia piłki przez współpartnera do czasu, kiedy: - piłka zostanie zagrana przez zawodnika jego drużyny, który nie jest spalony,
- przeciwnik wejdzie w posiadanie piłki lub zagra ją w sposób kontrolowany,
- piłka wyjdzie z gry.
8. Podstawą do oceny spalonego nie jest moment otrzymania piłki przez zawodnika, lecz moment zagrania względnie dotknięcia piłki przez jego współpartnera. Zawodnik, który w momencie zagrania względnie dotknięcia piłki przez współpartnera nie jest na pozycji spalonej, a podczas lotu piłki wybiegnie i znajdzie się bliżej linii bramkowej przeciwnika niż przedostatni zawodnik drużyny broniącej - nie jest spalony.
9. Zawodnik, który przebywał na pozycji spalonej w momencie oddania strzału przez współpartnera i bezpośrednio po odbiciu się piłki od poprzeczki, słupka bramkowego lub przeciwnika broniącego bramki i bierze, według opinii sędziego, aktywny udział w grze, to staje się spalonym.
10. Zawodnik, który w momencie przekazania piłki, przez współpartnera przebywał na pozycji spalonej i bezpośrednio po tym zmienił miejsce, w którym nie znajduje się już na pozycji spalonej i zdaniem sędziego bierze aktywny udział w grze - staje się spalonym.
11. Jeżeli zawodnik znajdujący się na pozycji spalonej przejął piłkę zagraną przez zawodnika drużyny przeciwnej - nie jest spalony, pomimo, że przejawiał aktywność i odniósł korzyść z przebywania na tej pozycji-.-Zagranie piłki przez zawodnika "drużyny przeciwnej musi mieć charakter zagrania w pełni kontrolowanego.
12. Jeżeli zawodnik znajdujący się na pozycji spalonej przejął piłkę zagraną przez współpartnera nie w jego kierunku, ale odbitą po drodze od przeciwnika (na przykład od jego pleców) jest spalony, gdyż odniósł korzyść z przebywania na tej pozycji, po zagraniu piłki przez współpartnera.
13. Jeżeli zawodnik znajdujący się na pozycji spalonej przejął piłkę zagraną przez przeciwnika, która po drodze odbiła się od pleców swojego współpartnera jest spalony, gdyż odniósł korzyść z przebywania na tej pozycji po odbiciu (dotknięciu) piłki przez współpartnera.

Zawodnik atakujący przebywający w bramce przeciwników
14. Jeżeli zawodnik drużyny atakującej w wyniku akcji znajdzie się w bramce przeciwnika w chwili, kiedy jeden z jego współpartnerów kopie piłkę do bramki, to tak zdobyta bramka winna być uznana przez sędziego i napastnik nie może być ukarany, jeżeli nie przeszkadza w grze i nie przeszkadza przeciwnikom, gdy zagrana piłka znajduje się na drodze do bramki.
15. Jeżeli napastnik, znajdując się w wyniku akcji w bramce przeciwników, przeszkadza im, a jego zachowanie przyczynia się do zdobycia bramki, to tak zdobyta bramka nie może być uznana. Sędzia uzna go za spalonego.

Przewinienia na zawodniku, który znajduje się na pozycji spalonej
16. Jeżeli zawodnik narusza przepisy gry Artykułu 12 w odniesieniu do przeciwnika stojącego na pozycji spalonej, to drużyna tego zawodnika może zostać ukarana rzutem wolnym pośrednim, bezpośrednim lub rzutem karnym, w zależności od czasu i miejsca przewinienia. Niezależnie od kary zespołowej sędzia udziela winnemu zawodnikowi kary indywidualnej, jeżeli uzna to za konieczne.

Rola sędziów i wskazania sędziego asystenta
17. Sędzia asystent, który ma wątpliwości czy zawodnik jest spalony, czy nie, musi powstrzymać się od sygnalizacji. Sytuacje wątpliwe należy zawsze rozstrzygać na korzyść drużyny atakującej. Również sędzia musi być przekonany, że ma miejsce aktywny udział w grze, zanim podejmie decyzję o spalonym.
18. Sędzia asystent sygnalizuje spalonego zatrzymując się i podnosząc do góry chorągiewki wyprostowanym ramieniem. Po przerwaniu gry przez sędziego wskazuje miejsce spalonego:
- po przeciwległej stronie pola gry - opuszcza lekko ramię, trzymając rękę lekko uniesioną, ku górze,
- w środkowej, strefie pola gry - opuszcza ramię do pozycji poziomej, równolegle do nawierzchni pola gry,
- w pobliżu sędziego asystenta - opuszcza ramię poniżej pozycji poziomej, wskazując miejsce w swoim pobliżu.

Opuszczenie pola gry dla uniknięcia spalonego
19. Jeżeli zawodnik znajdujący się w obszarze aktywnej gry na połowie pola gry przeciwników, przemieszcza się najkrótszą drogą poza granice pola gry przez, co jednoznacznie pokazuje sędziemu, że nie zamierza przez aktywny udział w grze spowodować spalonego, to zawodnik ten nie narusza przepisów gry.
20. Zawodnik, który opuszcza pole gry dla uniknięcia spalonego i powraca na nie, zdaniem sędziego, biorąc aktywny udział w grze - narusza przepis o spalonym.
21. Zawodnik, który opuścił pole gry dla umknięcia spalonego, może powrócić na nie:
- najpóźniej po zakończeniu akcji, z której wyłączył się,
- przed zakończeniem akcji, z której wyłączył się, nie biorąc aktywnego udziału w grze do czasu, kiedy wygaśnie przyczyna, dla której opuścił pole gry. Z powodu opuszczenia pola gry dla umknięcia spalonego i powrotu na nie, zawodnik ten nie może odnieść żadnej korzyści. Powrót tego zawodnika na pole gry, w powyższej sytuacji, nie wymaga zgody sędziego.

Podstępne wprowadzenie przeciwnika na pozycję spaloną
22. Podstępne wprowadzenie przeciwnika na spalonego przez celowe wyjście zawodnika drużyny broniącej za linię bramkową lub boczną, nie powoduje spalonego. Winnemu zawodnikowi należy udzielić napomnienia (żółta kartka) za niesportowe zachowanie się. Powrót tego zawodnika na pole gry może nastąpić dopiero podczas najbliższej przerwy w grze.

Korzyść przy spalonym
23. Sędzia może stosować korzyść przy spalonym tylko w przypadku, gdy jest przekonany, iż przerwanie gry dla przyznania rzutu wolnego pośredniego za spalonego przyniesie korzyść wyłącznie drużynie, która zawiniła.
24. Korzyść w odniesieniu do niniejszego artykułu, rozumiana jako nieprzerwanie gry, kiedy piłkę przejmuj ą zawodnicy drużyny broniącej, może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy spalony faktycznie miał miejsce.
25. Nie można mówić o zastosowaniu korzyści przy spalonym, kiedy zawodnik nie przejawia jakiegokolwiek zamiaru udziału w grze lub jedynie usiłuje odnieść korzyść z przebywania na tej pozycji.
26. Nieskorzystanie przez sędziego z sygnalizacji sędziego asystenta, wynikającej zazwyczaj z przedwczesnej, a przez to mylnej oceny spalonego (nie doszło jeszcze do naruszenia przepisów gry), nie daje powodu do zastosowania jakiejkolwiek korzyści. Właściwym jest wówczas przekazanie sędziemu asystentowi odpowiednim gestem, ustalonym w elementach współpracy, informacji o nieuwzględnieniu jego wskazania.

Artykuł 12

Gra niedozwolona i niewłaściwe postępowanie
1. Określenie przewinienie odnosi się do naruszeń przepisów gry Artykułu 12.
2. Przewinienia zawodników dzieli się na dwie grupy przewinień: gra niedozwoloną i niewłaściwe zachowanie.
3. Określenie niewłaściwe zachowanie jest równoznaczne z określeniem niewłaściwe postępowanie

Gra niedozwolona
4. Gra niedozwolona jest czynem popełnionym przez zawodnika:
- w czasie, gdy piłka jest w grze,
- przeciwko przeciwnikowi,
- na polu gry. Jedynym wyjątkiem jest rozmyślne dotknięcie piłki ręką, które nie jest popełnione przeciwko konkretnemu przeciwnikowi, ale przeciwko drużynie przeciwnej.
5. Jeżeli jakikolwiek z trzech powyższych wymogów nie jest spełniony, to czyn (akcja) nie jest faulem, jakkolwiek wciąż może być niewłaściwym postępowaniem.
6. Przepisy gry nie rozpatrują gry niedozwolonej w kategoriach rozmyślności czynu zawodnika. Sędzia podejmuje decyzję w oparciu o to, co widzi, że zawodnik robi, nie zaś w oparciu o przypuszczalne jego zamiary. Sędzia ocenia skutek, a nie przyczynę. Sędziowie winni zwracać baczną uwagę na wzrastającą wśród zawodników tendencję do wymachiwania łokciami i ramionami w walce o piłkę zbyt blisko przeciwników i bez należytej ostrożności aż do zaistnienia kontaktu z ciałem przeciwnika - i w takim przypadku sędzia musi stosować sankcje karne (od kar zespołowych do indywidualnych włącznie).
7. Dziesięć przewinień opisanych w Artykule 12, dla których, jeżeli gra została przerwana, sędzia zarządza rzut wolny bezpośredni lub rzut karny, nazywa się grą niedozwoloną. Lekkomyślność, nierozwaźność, użycie nieproporcjonalnej siły
8. Lekkomyślność oznacza niewykazanie należytej ostrożności w sposobie zagrywania, postępowania w grze.
9. Nierozwaźność to pochopność w działaniu zawodnika, który nie przewiduje, że jego działanie spowoduje faul.
10. Użycie nieproporcjonalnej siły oznacza, że zawodnik przekroczył użycie siły potrzebnej do wykonania prawidłowego zagrania piłki powodując, że przeciwnik znalazł się w niebezpieczeństwie.
11. Jeżeli faul został popełniony nieorozważnie, wyraźnie poza normami gry fair, to sędzia zarządzi rzut wolny bezpośredni i napomni zawodnika za niesportowe zachowanie, pokazując mu żółtą kartkę.
12. Popełnienie faulu z użyciem nadmiernej siły, rażąco poza granicami normalnej gry, zobowiązuje sędziego do wykluczenia zawodnika z gry poprzez pokazanie mu czerwonej kartki i zarządzenie rzutu wolnego bezpośredniego dla drużyny przeciwnej.

Określenie ręki i zasięgu gry
13. W rozumieniu przepisów gry pojęcie:
- ręka oznacza całą długość ramienia od palców do końca ramienia przed barkiem,
- w zasięgu gry i równoważne mu odległość zagrywania oznacza odległość zawodnika od piłki nie większą niż dwa metry. - zagranie piłki barkiem nie może być uznane za grę ręką.

Atakowanie
14. Każdy atak (na przeciwnika lub na piłkę), wykonany lekkomyślnie, nierozważnie lub przy użyciu nieproporcjonalnej siły, który w efekcie trafia w przeciwnika, nawet jeżeli wcześniej została zagrana piłka, stanowi naruszenie przepisów gry.

Atak na przeciwnika
15. Przeciwnika znajdującego się w zasięgu gry i mającego kontrolę nad piłką można w     zamiarze zagrania piłki atakować barkiem w bark. W momencie ataku atakujący i atakowany muszą posiadać kontakt z ziemią (podłożem).
16. Przeciwnika znajdującego się w zasięgu gry, który przeszkadzając zasłania piłkę, można w zamiarze jej zagrania atakować barkiem w plecy (w łopatki), ale nie w kręgosłup. Prawidłowe atakowanie przeciwnika, gdy ten nie znajduje się w zasięgu gry stanowi naruszenie przepisów gry, za które należy zarządzić rzut wolny pośredni.
17. Atakowanie przeciwnika barkiem, które następuje w chwili, gdy atakujący lub atakowany nie mają kontaktu z podłożem jest przewinieniem i podlega, w związku z tym, karze rzutu wolnego bezpośredniego, który wykona zawodnik drużyny atakowanego zawodnika z miejsca przewinienia.
18. Atakowanie przeciwnika barkiem-, którego celem nie jest zagranie piłki bądź wejście w jej posiadanie stanowi formę przeszkadzania przeciwnikowi w poruszaniu się i podlega karze rzutu wolnego pośredniego, który wykona zawodnik drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia.
19. Na potu bramkowym można atakować bramkarza jedynie, kiedy trzyma piłkę w rękach i ma kontakt z ziemią. Poza polem bramkowym wolno go atakować jak każdego innego zawodnika.
20. Bramkarz znajdujący się pomiędzy słupkami bramkowymi i trzymający piłkę w rękach może być w sposób prawidłowy (barkiem w bark) wepchnięty z piłką do bramki, byle nie było to dokonane gwałtownie lub niebezpiecznie.
21. Atakowanie bramkarza na jego polu bramkowym, kiedy piąstkuje, chwyta lub wykopuje piłkę podlega karze rzutu wolnego pośredniego. Przypadkowe zetknięcie się ciał atakującego piłkę zawodnika i bramkarza nie stanowi naruszenia przepisów gry.

Atak na piłkę
22. Atak wślizgiemjest dozwolonym sposobem walki o piłkę, o ile wślizgująca noga (but) zawodnika atakującego w momencie ataku na piłkę dotyka ziemi i trafia bezpośrednio w piłkę.
23. Atakujący zawodnik, którego wślizgująca noga trafia bezpośrednio w piłkę, zaś druga noga trafia w przeciwnika lub gdy wślizgująca noga zamiast w piłkę trafia w przeciwnika popełnia przewinienie karane rzutem wolnym bezpośrednim, który wykona zawodnik drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia.

Uderzenie
24. Uderzenie może zawierać użycie jakiegokolwiek przedmiotu (włączając piłkę) jak również i część ciała, na przykład dłoń, ramię, głowę.
25. Przez grę brutalną rozumie się każdy rozmyślny i gwałtowny atak skierowany na zawodnika drużyny przeciwnej, którego celem nie jest piłka lecz wyłącznie działanie na .szkodę przeciwnika w celu jego unieszkodliwienia. Zawodnik, który dopuszcza się takiego przewinienia musi być wykluczony z gry (czerwona kartka).         
26. Za rozmyślne kopnięcie lub uderzenie przeciwnika zawodnik musi być wykluczony z gry (czerwona kartka).
27. Rozmyślne usiłowanie uderzenia lub kopnięcia przeciwnika podlega takiej samej karze jak czyn faktycznie dokonany.
28. Określenie usiłowanie uderzenia lub usiłowanie kopnięcia należy rozumieć w ten sposób, że zawodnik nie uderzył (kopnął) przeciwnika tylko dlatego, że przeciwnik uchylił się przed ciosem ręką lub kopnięciem przez niego nogą.
29. Atak na nogi z tyłu, który naraża na niebezpieczeństwo przeciwnika, musi być traktowany jako gra brutalna.
30. Bramkarz, który trzymaną w rękach piłką uderzy gwałtownie przeciwnika lub rzuci mu ją w twarz, zostanie wykluczony z gry a drużynie przeciwnej zostanie przyznany rzut karny lub rzut wolny bezpośredni w zależności od miejsca dokonania tego czynu. W tych przypadkach decyduje miejsce kontaktu z piłką, a nie miejsce, w którym znajdował się bramkarz w chwili przewinienia. Jeżeli zdarzenie opisane powyżej, będzie miało miejsce poza linią bramkową - wznowienie gry nastąpi wówczas rzutem z rogu.
31. Zawodnik musi być przez sędziego wykluczony z gry (czerwona kartka) także wtedy, gdy:
- rozmyślnie kopie lub usiłuje kopnąć współpartnera,
- rozmyślnie uderza lub usiłuje uderzyć współpartnera,
- samowolnie, bez decyzji sędziego, zejdzie z pola gry, demonstrując tym swoje niezadowolenie z decyzji sędziego,
- gwałtownie protestuje przeciwko decyzji sędziego, względnie sygnalizacji sędziego asystenta, używając przy tym wulgarnych lub obelżywych słów,
- opluje jakąkolwiek część ciała lub ubioru sędziego, sędziego asystenta lub sędziego technicznego,
- popełni innego rodzaju czyn kwalifikujący się i uznany przez sędziego za wybitnie niesportowy - grubiański w stosunku do sędziów i innych osób.
32. Za rozmyślne kopnięcie lub uderzenie, czy też usiłowanie kopnięcia lub uderzenia współpartnera, o ile sędzia z tego powodu przerwał grę, to wznowi ją rzutem wolnym pośrednim. Jeżeli przewinienie zostanie popełnione przez zawodnika poza polem gry i gra zostanie przerwana z tego powodu, sędzia po wykluczeniu (czerwona kartka) winnego zawodnika, wznowi grę rzutem sędziowskim w miejscu, w którym znajdowała się piłka w momencie przerwania gry.

Pozbawienie drużyny bramki lub realnej szansy zdobycia bramki
33. Określając realność szansy zdobycia bramki sędzia powinien kierować się następującymi kryteriami:
- czy napastnik biegnie bezpośrednio w kierunku bramki przeciwnika ( a nie w kierunku linii bramkowej lub rogu pola gry),
- jakie pozycje zajmują obrońcy w momencie popełnienia przewinienia,
- w jakim miejscu popełniono przewinienie - im dalej od bramki tym mniejsze szansę na jej zdobycie.
Jeżeli zaistniał fakt pozbawienia drużyny bramki lub realnej szansy zdobycia bramki - bez względu na to czy przewinienie miało miejsce na czy poza polem karnym - winny zawodnik musi być wykluczony z gry - zobaczyć czerwoną kartkę.        
34. Bramkarz, który pozbawia przeciwnika .realnej szansy zdobycia bramki przez zatrzymanie ręką piłki poza własnym polem karnym, musi być wykluczony z gry (czerwona kartka), a drużyna jego ukarana rzutem "wolnym bezpośrednim z miejsca zatrzymania piłki ręką przez bramkarza
35. Zawodnik, który usiłuje w sposób niedozwolony pozbawić drużynę przeciwną bramki lub realnej szansy zdobycia bramki, lecz jego działanie nie przynosi zamierzonego efektu, ponieważ piłka po jego interwencji (np. ręką) wpada bezpośrednio do bramki - zostanie ukarany napomnieniem i zobaczy żółtą kartkę. Jeżeli w okolicznościach opisanych wyżej interwencja ręką była skuteczna tzn. piłka pozostała w grze, ale po następnym zagraniu bramka została zdobyta, to zawodnik zagrywający ręką musi zostać wykluczony z gry (czerwona kartka), ponieważ w momencie przewinienia pozbawił on drużynę przeciwną realnej szansy zdobycia, bramki.

Ocena gry ręką zawodnika
36. Kontakt ręki zawodnika z piłką, który nastąpił na skutek świadomego działania tego zawodnika uznaje się za rozmyślne dotknięcie piłki ręką. Ma to miejsce nawet wtedy, gdy ręka ściśle przylega do tułowia zawodnika, lecz nastąpił rozmyślny ruch całego tułowia w kierunku piłki w celu jej zatrzymania lub zmiany kierunku jej lotu.
37. Nieumyślne zetknięcie się piłki z ręką zawodnika względnie jego ręki z piłką - bez świadomego i celowego ruchu ręki - nie podlega karze.
38. Użycie rąk do zasłonięcia twarzy lub innych wrażliwych części ciała przed silnie kopniętą piłką z bliskiej odległości, co uniemożliwia uchylenie się dla uniknięcia uderzenia - nie stanowi naruszenia przepisów gry. Jeżeli jednak kopnięcie piłki miało miejsce ze znacznej odległości, to takie użycie rąk musi być przez sędziego uznane jako rozmyślne zagranie piłki ręką.
39. Rozmyślne dotknięcie piłki ręką we własnym polu karnym przez zawodnika znajdującego się na zewnątrz pola karnego podlega karze rzutu karnego (nie dotyczy bramkarza we własnym polu karnym). Dotknięcie piłki ręką poza własnym polem karnym przez zawodnika znajdującego się wewnątrz pola karnego podlega karze rzutu wolnego bezpośredniego. Miejscem przewinienia jest miejsce kontaktu ręki z piłką, nie zaś miejsce, w którym znajdował się zawodnik w chwili popełnienia przewinienia.
40. Łączenie ramion w tak zwany łańcuch w murze przy wykonywaniu rzutu wolnego jest rozmyślnym działaniem zawodników, zmierzającym do zatrzymania piłki ręką. Jeżeli z wykonanego rzutu wolnego piłka uderzy w jakąkolwiek część ręki tworzącej łańcuch - sędzia musi zarządzić rzut wolny bezpośredni, względnie rzut karny, w zależności od miejsca przewinienia.
41. Rozmyślne zagranie piłki ręką celem przerwania akcji zaczepnej w sytuacji korzystnej dla przeciwnika, należy oceniać jako niesportowe zachowanie i karać napomnieniem - żółtą kartką, niezależnie od kary zespołowej i tego, gdzie miało to miejsce.
42. Identycznie: należy oceniać i karać różnego rodzaju akcje ratunkowe jak zatrzymywanie przeciwnika rękami, podstawienie nogi hp. '

Gra niebezpieczna
43. Gra niebezpieczna to taki sposób walld zawodnika o piłkę, kiedy jego uwaga skierowana jest na piłkę i w celu jej zagrania, ale sposób gry zagraża bezpieczeństwu przeciwnika lub zagrywającego. Charakterystyczną cechą gry'niebezpiecznej jest brak kontaktu ciał przeciwników. Za grę niebezpieczną sędzia dyktuje rzut wolny pośredni.
44. Zawodnik w sposób niebezpieczny atakuje pitkę przy znajdującym się w zasięgu gry przeciwniku, który ma realną możliwość zagrania (i chce zagrać) piłką:
- podnosi nogę ponad biodro przeciwnika,
- pochyla głowę poniżej biodra przeciwnika,
- wystawia nogę lub-kolano w kierunku przeciwnika, uniemożliwiając mu w ten sposób dostęp do piłki,
- wykonuje nożyce powyżej biodra przeciwnika,
- atakuje piłkę nogą wyprostowaną do przodu; Takie zagranie piłki jest grą niebezpieczną.
45. Zawodnik gra również niebezpiecznie, gdy: 
- wybija lub usiłuje wybić piłkę nogą z rąk bramkarza,
- trzymaną przez bramkarza przy piersi piłkę usiłuje wybić głową,
- wystawioną nogą utrudnia bramkarzowi wykopywanie piłki,
- przetrzymuje piłkę między nogami utrudniając przeciwnikowi jej zagranie.
46. Drużynę zawodnika, który zagrywał w sposób niebezpieczny i w efekcie swojego zagrania dokonał na przeciwniku przewinienia cięższego, na przykład wykonując nożyce kopnął przeciwnika w głowę, sędzia ukarze rzutem wolnym bezpośrednim lub rzutem karnym - jeżeli wcześniej nie przerwał gry za niebezpieczne zagranie tego zawodnika.

Przeszkadzanie
47. Zawodnik, który ma kontrolę nad piłką i pozorując jej zagrywanie zasłaniają sobą:
- uniemożliwiając przeciwnikowi zagranie piłki lub wejście w jej posiadanie, przed wyjściem piłki poza linię boczną lub bramkową,
- ułatwiając współpartnerowi dostęp do piłki, przeszkadza w sposób prawidłowy.
48. Zawodnik, który przeszkadza przeciwnikowi w celu utrudnienia mu dojścia do piłki znajdującej się pod kontrolą współpartnera - popełnia przewinienie karane rzutem wolnym pośrednim, który wykona zawodnik drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia.
49. Zawodnik, który po podaniu piłki współpartnerowi zatrzymuje się lub cofa, będąc zwrócony twarzą do swego współpartnera, w konsekwencji czego:
- zagradza drogę zdążającemu do piłki przeciwnikowi
- ułatwia współpartnerowi swobodniejsze przejęcie i zagranie piłki popełnia przewinienie karane rzutem wolnym pośrednim, który wykona zawodnik drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia
50. Zawodnik, który przypadkowo znalazł się na drodze przeciwnika zdążającego do piłki nie popełnia przewinienia.
51. Zawodnik, który rozkładając ramiona, względnie balansując ciałem z jednej strony na drugą lub poruszaniem ramionami w dół i w górę zmusza przeciwnika do zmiany kierunku biegu i nie dochodzi przy tym do kontaktu ciał zawodników - popełnia przewinienie karane rzutem wolnym pośrednim; natomiast w przypadku kontaktu ciał - dyktuje rzut wolny bezpośredni.
52. Przebieganie przed bramkarzem, aby przeszkodzić mu w udostępnieniu piłki do gry, zwolnieniu piłki z rąk -jest naruszeniem przepisów gry karanym rzutem wolnym pośrednim.
53. Przekroczenie przepisów gry ma miejsce również wtedy, gdy zawodnik atakujący podskakuje przed bramkarzem podczas.wykonywania rzutu z rogu,
-aby utrudnić, przeszkodzić mu w interwencji.      
54. Zawodnik drużyny broniącej, który nawet w sposób prawidłowy blokuje przeciwnika w celu utrudnienia mu dojścia do piłki przechwytywanej lub trzymanej przez bramkarza popełnia przewinienie, za które sędzia, powinien podyktować rzut wolny pośredni. Zawodnik drużyny broniącej znajdujący się w zasięgu gry, który:obróci się twarzą do własnego bramkarza chwytającego lub trzymającego piłkę w rękach i nie przeszkadzający rozmyślnie przeciwnikowi - nie podlega żądnej karze. Zagrywanie piłki ręką przez bramkarza
55. Bramkarz jest uważany za kontrolującego piłkę rękami również wtedy, jeżeli odbijają od podłoża lub podrzuca w powietrze. Posiadanie kontroli nad piłką zostaje utracone, jeśli bramkarz rzucając piłkę w powietrze, pozwala jej uderzyć o podłoże.
56. Do czasu, w którym bramkarz kontroluje piłkę w rękach, sędzia nie dolicza czasu, w jakim bramkarz osiąga kontrolę nad piłką, kiedy jego poruszanie się w celu przechwycenia jej rękami jest rezultatem naturalnego rozpędu przy opanowywaniu piłki.
57. Kozłowaną przez bramkarza piłkę zawodnik drużyny przeciwnej może wykopać tylko wtedy, gdy piłka nie ma kontaktu z rękami bramkarza oraz w taki sposób i na takiej wysokości, aby sposobem zagrania nie stworzyć zagrożenia dla bezpieczeństwa bramkarza.
58. Jeżeli bramkarz kontroluje piłkę, może on w obrębie własnego pola karnego wykonać dowolną iłość kroków niosąc piłkę, kozłując lub odbijając ją, a następnie musi przed upływem 6 sekund pozbyć się piłki, która nie może być już przez niego zagrywana rękami, jeżeli nie zostanie dotknięta lub zagrana przez zawodnika drużyny przeciwnej. Jeżeli bramkarz przed upływem 6 sekund pozbył się piłki z rąk, może ją zagrywać w obrębie własnego pola karnego nogą, może ją także zagrywać z własnymi zawodnikami nogami, lecz nie może jej ponownie dotknąć rękami, jeżeli nie zostanie ona zagrana lub dotknięta przez zawodnika drużyny przeciwnej.
59. Bramkarz może chwycić piłkę w ręce podaną przez własnego zawodnika w sytuacjach, gdy:
- piłka została zagrana przez zawodnika głową, piersią, kolanem, udem lub inną częścią ciała od kolan wzwyż, z wyjątkiem rąk - uwzględniając przy tym warunki podane w

Rozstrzygnięciu 4 IFA BOARD do Artykułu 12,
- mimo zagrania piłki przez zawodnika nogą nastąpiła niezamierzona przez niego nierozmyślna zmiana kierunku lotu piłki, która znalazła się przez to blisko bramkarza i ten chwycił ją rękami (np. tzw. kiks współpartnera bramkarza lub odbicie się piłki od przeciwnika).
60. W sytuacjach zagrania piłki nogą - nie w kierunku własnego bramkarza - po których następuje niezamierzona zmiana kierunku lotu piłki (nierozmyślna zmiana kierunku lotu piłki np. odbicie się piłki od sędziego, przeciwnika lub po tzw. kiksie współpartnera bramkarza) i piłkę następnie chwyta bramkarz rękami, sędzia nie ma podstaw do interwencji

Zagranie piłki nogą do bramkarza
61. Dotknięcie ręką przez bramkarza piłki przystopowanej nogą przez współpartnera traktuje się jako dotknięcie ptłki przez bramkarza po rozmyślnym kopnięciu jej do niego przez współpartnera.
62. W sytuacjach, w których piłka rozmyślnie jest kopnięta przez zawodnika w kierunku z dala od własnego bramkarza (np. obok bramki) lecz - zdaniem sędziego - z intencją, aby bramkarz mógł przejąć tę piłkę, należy przyjąć, że jest to rozmyślne zagranie do własnego bramkarza i jeśli bramkarz dotknie piłki lub chwyci ją w ręce, należy zarządzić rzut wolny pośredni przez drużynę przeciwną z miejsca dotknięcia piłki ręką przez bramkarza.
63. Bramkarz narusza przepisy gry również, jeżeli piłkę zagraną .do niego nogą przez współpartnera dotyka ręką po początkowym dotknięciu jej inną częścią ciała.
64. Zagranie piłki nogą do współpartnera w taki sposób,
-aby mógł on następnie zagrać do bramkarza tak, aby bramkarz zagrał ją ręką, nie stanowi naruszenia przepisów gry.

Marnowanie czasu gry
65. Bramkarz, który rozmyślnie leży na piłce dłużej niż jest to konieczne marnuje czas gry. Nie dotyczy to sytuacji, w których przeciwnicy utrudniają leżącemu z piłką bramkarzowi powstanie i zwolnienie piłki z rąk.
66. Bramkarz, który utrzymuje kontrolę ręką nad piłką dłużej niż 5 - 6 sekund, zostanie ostrzeżony przez sędziego za marnowanie czasu gry, a drużynie przeciwnej zostanie przyznany rzut wolny pośredni.
67. Marnowanie czasu gry ma również miejsce, gdy zawodnik z pola:
- wykonuje rzut wolny z niewłaściwego miejsca w celu zmuszenia sędziego do zarządzenia powtórzenia rzutu,
- sprawia wrażenie przygotowującego się do wrzutu, lecz zostawia nagle piłkę współpartnerowi dla wykonania tego wrzutu,
- zwleka z opuszczeniem pola gry, gdy zostaje wymieniony przez zawodnika rezerwowego,
- przesadnie zwleka z wykonaniem wrzutu lub rzutu wolnego,
- nie, zachowuj e wymaganej przepisami gry pozycji przy rozpoczęciu gry,
- przesadnie celebruje zdobycie bramki.

Przewinienia poza polem gry
68. Jeżeli sędzia przerwał grę za przewinienie zawodnika poza polem gry, to wznowienie gry nastąpi rzutem sędziowskim w miejscu, w którym znajdowała się pitka w momencie przerwania gry.

Niewłaściwe zachowania karane napomnieniem (żółta kartka)


Niesportowe zachowanie
69. Zawodnik zachowuje się niesportowo, jeżeli swoim postępowaniem na polu gry notorycznie narusza przepisy gry, podważa autorytet i godność sędziów, obraża zawodników drużyny przeciwnej i własnej, zachowuje się prowokacyjnie w stosunku do publiczności oraz działaczy powodując tym rozdrażnienie i utrudnienie prawidłowego przebiegu gry.
70. Za niesportowe zachowanie w czasie zawodów zawodnik musi być ukarany przez sędziego napomnieniem (żółta kartka): Jeżeli w celu udzielenia napomnienia gra została przerwana, a nie było przy tym cięższego przewinienia, sędzia zarządzi rzut wolny pośredni, który wykona drużyna przeciwna z miejsca przewinienia. Jeżeli sędzia zastosował korzyść i gry nie przerwał to napomnienia (żółta kartka) musi udzielić winnemu zawodnikowi w czasie najbliższej przerwy w grze.
71. Za niesportowe zachowanie należy między innymi uznać:
- wszelkie próby oszukania sędziów,
- zdobycie bramki ręką na drużynie przeciwnej,
- aktorstwo i symulowanie kontuzji a także wyolbrzymianie jej skutków w celu wprowadzenia w błąd sędziego,
- zamianę funkcji bramkarza z zawodnikiem z pola bez zgody sędziego,
- odmowę wykonania wznowienia gry,
- odmowę obrony bramki przy rzucie karnym,
- gra na czas,
- powtórne rozmyślne wykonanie wznowienia gry w sposób nieprawidłowy,
- spożywanie płynów w czasie gry,
- rzucenie jakiegokolwiek przedmiotu w kierunku piłki,
- wsparcie się na współpartnerze dla odbicia piłki głową,
- rozmyślne uszkodzenie piłki, bramki lub chorągiewki,
- używanie przez zawodników wulgarnych stów, które nie są skierowane do konkretnej osoby, tylko stanowią przerywniki w wypowiedzi,
- słowne lub czynne demonstrowanie niezadowolenia z rozstrzygnięć sędziego,
- usiłowanie wprowadzenia z błąd sędziego lub sędziego asystenta oraz oszukanie przeciwników poprzez zdobycie bramki ręką,
- rozmyślne przekroczenie linii bocznej lub "bramkowej w"celu wprowadzenia w bTąd sędziego przy ocenie spalonego,
- odkopywanie piłki lub odnoszenie jej w rękach od miejsca przewinienia - po podyktowaniu przez sędziego rzutu wolnego dla drużyny przeciwnej,
- zagrywanie piłki po sygnale gwizdkiem sędziego przerywającym grę,
- powstrzymanie się od zamiaru kopnięcia lub uderzenia przeciwnika lub współpartnera,
- zdejmowanie koszulki i wymachiwanie nią a także wspinanie się na ogrodzenie, po zdobyciu bramki,
- opuszczenie przez zawodnika pola gry oraz bieganie wokół niego - jako formy okazania radości po zdobyciu bramki - jeśli mimo wezwania sędziego, natychmiast nie powróci na pole gry.
72. Jeżeli zawodnik wejdzie lub powróci na pole gry w celu włączenia się lub ponownego dołączenia się do swojej drużyny po rozpoczęciu gry lub opuści je podczas gry (z wyjątkiem przypadkowego opuszczenia pola gry) nie uzyskawszy na to uprzedniej zgody sędziego, musi być napomniany - zobaczy żółtą kartkę. Jeżeli sędzia przerwie grę w celu udzielenia napomnienia (żółta kartka), należy ją wznowić rzutem wolnym pośrednim, wykonanym przez zawodnika drużyny przeciwnej z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w momencie przerwania gry.
73. Zawodnik, który obowiązany jest zgłosić sędziemu swoje wejście lub powrót do drużyny po rozpoczęciu zawodów, powinien spoza linii bocznej zwrócić na siebie uwagę sędziego i czekać aż ten odpowiednim gestem zezwoli mu wejść na pole gry. Sędzia nie musi przy tym czekać na przerwę w grze, gdyż tylko jemu przysługuje prawo ustalenia momentu, w którym gestem wyraża swoją zgodę (przepis ten nie ma zastosowania w przypadkach przewidzianych w Artykule 4).

Udzielanie kar indywidualnych
74. Sędzia udziela zawodnikom kar indywidualnych: - napomnienia - żółta kartka,
- wykluczenia z gry - czerwona kartka,
75. Jeżeli sędzia ma udzielić zawodnikowi kary indywidualnej, winien wezwać go do siebie, zapisać imię, nazwisko, numer karanego zawodnika oraz rodzaj przewinienia i okazać mu właściwy kolor kartki w wyprostowanej i uniesionej do góry ręce. Z postępowania sędziego musi jednoznacznie wynikać/który zawodnik został ukarany. Sędzia może wskazać drugą ręką na osobę ukaranego zawodnika - jednoznacznie go ustalając. W przypadku, gdy znajduje się on w grupie zawodników, sędzia winien odejść kilka kroków od tej grupy, wezwać zawodnika i dopiero wtedy pokazać mu kartkę żółtą lub czerwoną w zależności od rodzaju przewinienia.
76. Udzielenie napomnienia następuje poprzez okazanie winnemu zawodnikowi żółtej kartki.
77. Kara wykluczenia z gry następuje poprzez okazanie winnemu zawodnikowi czerwonej kartki.
78. Treść i duch Artykułu 12 nie zobowiązuje sędziego do natychmiastowego przerwania gry celem zastosowania sankcji karnych. Może on zastosować korzyść, a karę indywidualną udzielić w czasie najbliższej przerwy w grze.
79. Zawodnik, który został wykluczony z gry (czerwona kartka) musi bezzwłocznie opuścić pole gry. W przypadku, gdy zawodnik ten ociąga się lub odmawia opuszczenia pola gry, to sędzia informuje kapitana jego drużyny, że zawody zostaną zakończone przed upływem ustalonego czasu gry, jeżeli zawodnik ten w ciągu dwóch minut nie opuści pola gry. Wykluczony zawodnik nie może zajmować miejsca na ławce dla zawodników rezerwowych, niezależnie-od ubioru w jakim znaj duj e się. "                   "
80. Jeżeli sędzia ma udzielić zawodnikowi napomnienia (żółta kartka), lecz zanim zdąży to uczynić, zawodnik ten popełnia następne wykroczenie karane indywidualnie napomnieniem (żółta kartka), to zawodnik ten zostanie wykluczony z gry - zobaczy czerwoną kartkę, ale przedtem trzeba mu pokazać żółtą kartkę.
81. Jeżeli zawodnik już wcześniej ukarany napomnieniem (żółta kartka) ma zostać wykluczony z gry (czerwona kartka) w następstwie ukarania go drugim napomnieniem (żółta kartka), to sędzia musi pokazać mu najpierw żółtą kartkę i bezpośrednio po tym czerwoną kartkę tak, aby było oczywiste, że zawodnik został wykluczony za drugie przewinienie podlegające napomnieniu (żółta kartka), a nie za przewinienie karane natychmiastowym wykluczeniem z gry (czerwona kartka).
82. Po wykluczeniu zawodnika z gry (czerwona kartka) wznowienie gry następuje po opuszczeniu pola gry przez ukaranego zawodnika.
83. Zawodnikowi, który w czasie przerwy w grze popełnia przewinienie karane indywidualnie sędzia musi udzielić stosowną karę przed ponownym wznowieniem gry.
84. Jeżeli sędzia przerwał grę i przystąpił do czynności związanych z ukaraniem indywidualnym zawodnika, to grę można wznowić po zakończeniu tych czynności.
85. Po zakończeniu czynności związanych z nałożeniem kary indywidualnej zawodnicy wznawiają grę na sygnał gwizdka sędziego.
86. Jeżeli sędzia zakończył sygnałem gwizdka zawody, a po tym fakcie zawodnik dopuścił się naruszenia przepisów gry podlegających karze napomnienia (żółta kartka) lub wykluczenia (czerwona kartka), to kartki zawodnikowi nie pokazuje, tylko informuje zawodnika i kapitana jego drużyny o nałożonej karze. Natomiast, jeżeli przewinienie ma miejsce na polu gry lub w części obiektu widocznej dla kibiców po zakończeniu gwizdkiem pierwszej połowy zawodów (jednej z części zawodów), to sędzia powinien pokazać zawodnikowi żółtą lub czerwoną kartkę. Kary indywidualne na zawodach drużyn młodzieżowych    
87. Na zawodach drużyn młodzieżowych nie przewiduje się udzielania zawodnikom kary napomnienia (żółta kartka). Zawodnik, który popełnia przewinienie karane napomnieniem (żółta kartka), na zawodach drużyn młodzieżowych otrzymuje karę wychowawczą w postaci czasowego wykluczenia z gry na 3, 5 lub 10 minut, w zależności od ciężaru przewinienia.
88. Zawodnik, który został ukarany czasowym wykluczeniem z gry, nie może być w czasie odbywania kary zastąpiony innym zawodnikiem.
89. Podczas odbywania kary czasowego wykluczenia z gry zawodnik ma obowiązek oczekiwania w pozycji stojącej poza. polem gry na wysokości linii środkowej w odległości minimum 3 metrów od linii bocznej.

Artykuł 13

Decyzje i sygnalizacje sędziego
1. Rzuty wolne zarządza się wyłącznie za przewinienia popełnione w czasie, gdy piłka jest w grze.
2. Przyznanie rzutu wolnego sędzia sygnalizuje wyprostowanym ramieniem w kierunku linii bramkowej drużyny, przeciwko której zarządził jego wykonanie. Miejsce wykonania rzutu wolnego
3. Rzuty wolne wykonuje się z miejsca przewinienia bez względu na to, gdzie znajdowała się ptłka w momencie przerwania gry, z wyjątkiem przypadków, w których przepisy szczegółowe stanowią inaczej.                                         "
4. Tolerancja miejsca wykonania rzutu, określana jako dopuszczalne niewielkie przesunięcie miejsca wykonania rzutu wolnego od miejsca przewinienia może być przez sędziego rozsądnie stosowana w środkowej części pola gry. Im przewinienie ma miejsce bliżej bramki drużyny popełniającej je, tym tolerancja ta musi być mniejsza. Całkowity zakaz jej stosowania obowiązuje w polu karnym i w jego pobliżu.

Sposób wykonania
5. Wykonanie rzutu wolnego nie wymaga sygnału gwizdka sędziego, chyba że sędzia zarządzi inaczej.
6. Zawodnicy drużyny, której przyznano wykonanie rzutu wolnego mogą wykonać go pomimo niezachowania przepisowej odległości od piłki przez zawodników drużyny przeciwnej.
7. Zawodnik, który decyduje się na wykonanie rzutu wolnego z przeciwnikami pozostającymi bliżej niż 9,15 m od piłki, nie może z tego tytułu rościć pretensji, jeżeli kopnięta przez niego piłka trafi do tych zawodników i ci przejmą nad nią kontrolę.
8. Po zarządzeniu rzutu wolnego, sędzia powinien wskazać miejsce przewinienia, aby stworzyć warunki do szybkiego wznowienia gry. Sędzia nie powinien z własnej inicjatywy zarządzać ustawienia muru, ale winien pozwolić, aby piłka została wprowadzona do gry tak szybko, jak to tylko możliwe chyba, że zawodnik drużyny wykonującej rzut wolny domaga się od sędziego wyegzekwowania odległości 9,15 m przeciwników do piłki. Zachowanie zawodników drużyny wykonującej rzut wolny
9. Jeżeli wykonawca rzutu wolnego reklamuje nieprawidłową odległość przeciwników od piłki, sędzia powinien wstrzymać wykonanie rzutu, polecić zawodnikom drużyny przeciwnej odsunięcie się na przepisową odległość i dopiero po wykonaniu tego polecenia dać sygnał gwizdkiem na wykonanie rzutu.
10. Jeżeli zawodnik drużyny, która reklamowała nieprawidłową odległość przeciwników od piłki przy wykonywaniu rzutu wolnego, nie czekając na sygnał gwizdkiem sędziego wykonał ten rzut, to: - w przypadku zdobycia bramki sędzia udzieli winnemu zawodnikowi napomnienia (żółta kartka) i nakaże rzut wolny powtórzyć,
- gdy piłkę odbije bramkarz na rzut z rogu - to sędzia nakaże wznowić grę rzutem z rogu,
- gdy piłka opuści pole gry poza bramką, to grę winni wznowić przeciwnicy rzutem od bramki lub wrzutem,
- w pozostałych przypadkach sędzia nakaże wznowić grę rzutem wolnym pośrednim przeciwko drużynie wykonawcy rzutu (z miejsca przewinienia - zagrania piłki). Zachowanie zawodników drużyny nięwykónująCej rzutu wolnego
11. Jeżeli po zarządzeniu rzutu wolnego zawodnili drużyny, przeciwko której ten rzut został zarządzony, nie znajduje się w przepisowej odległości od piłki ustawionej do wykonania rzutu oraz: - nie przeszkadza w wykonaniu rzutu - sędzia wezwie go gestem lub słowem do - odsunięcia się na przepisową odległość od piłki - swoją obecnością bądź postępowaniem przeszkadza w wykonaniu rzutu - zostanie ukarany napomnieniem - zobaczy żółtą kartkę - zawodnik ten opóźnia wykonanie wznowienia gry.
12. Zawodnik, który mimo polecenia sędziego nakazującego odsunięcie się na przepisową odległość od piłki, nie podporządkuje się temu, musi zostać napomniany (żółta kartka). Po udzieleniu napomnienia pierwszemu zawodnikowi, jeśli sędzia uzna za konieczne, powinien ostrzec kapitana drużyny, że każdy następny zawodnik popełniający takie przewinienie, zostanie wykluczony z gry (czerwona kartką) bez uprzedniego napomnienia (żółta kartka).
13. Jeżeli na interwencję wykonawcy rzutu wolnego sędzia ustawił mur i dał sygnał gwizdkiem na wykonanie tego rzutu to, jeżeli przed wprowadzeniem piłki do gry, z muru wyskoczy zawodnik drużyny broniącej, a piłka z wykonywanego rzutu wpadnie do bramki, to sędzia taką bramkę uzna za zdobytą zgodnie z przepisami gry, natomiast we wszystkich innych sytuacjach, gdy piłka wyjdzie poza linię bramkową, pozostanie w grze itp., nakaże powtórzenie rzutu wolnego, udzielając wcześniej napomnienia (żółtą kartkę) winnemu zawodnikowi.
14. Jeżeli miejsce wykonywania rzutu wolnego pośredniego znajduje się w mniejszej odległości niż 9,15 m od linii bramkowej drużyny broniącej, zawodnicy tej drużyny mogą zająć miejsca na własnej linii bramkowej między słupkami bramkowymi.

Artykuł 14

Zawodnik wykonujący rzut karny
1. Kapitan drużyny, której przyznano wykonanie rzutu karnego zobowiązany jest przed jego wykonaniem poinformować sędziego, który z zawodników wykona rzut karny. Zawodnik ten ma zwrócić na siebie uwagę tak, aby sędzia i bramkarz wiedzieli kto jest wykonawcą rzutu.
2. Jeżeli wykonawca rzutu karnego nie zagra piłki do przodu lub wykona rzut karny przed sygnałem gwizdka sędziego, to za pierwszym razem sędzia zwróci mu uwagę, za drugim - udzieli napomnienia (żółta kartka) a za trzecim - wykluczy z gry (czerwona kartka) i poleci wykonanie rzutu innemu zawodnikowi wyznaczonemu przez kapitana drużyny.
3. Jeżeli sędzia zarządził powtórne wykonanie rzutu karnego, to nie jest konieczne, aby wznowienia gry dokonał ten sam zawodnik.
4. Wykonanie rzutu karnego przez dwóch zawodników tej samej drużyny jest dozwolone, o ile sposób tego wykonania nie koliduje z zasadami określonymi w mniejszym artykule.
5. Wykonawca rzutu karnego musi wykonać go w sposób ciągły. Niedozwolone jest, aby tuż przed piłką zatrzymał się, zamierzając wprowadzić w błąd bramkarza.
6. Jeżeli po sygnale na wykonanie rzutu karnego, wykonawca zawinił niesportowym zachowaniem, a także, gdy rzut ten wykonał inny niż zgłoszony zawodnik, a z wykonanego rzutu karnego piłka: - opuściła pole gry przez linię bramkową (poza bramką), to sędzia nakaże wznowić grę rzutem od bramki,
- została chwycona w ręce przez bramkarza, to gra będzie kontynuowana,
- została przez bramkarza wybita poza własną linię bramkową, to sędzia nakaże wznowić grę rzutem z rogu,
- odbita przez bramkarza, od słupka lub poprzeczki pozostanie w grze, to sędzia przerywa grę i nakazuje drużynie przeciwnej wznowić ją rzutem wolnym pośrednim z miejsca przewinienia. We wszystkich wyżej wymienionych przypadkach, winny zawodnik zostanie ukarany napomnieniem (żółta kartka) po przerwaniu gry przez sędziego, a w przypadku kontynuowania gry napomnienie otrzyma w czasie najbliższej przerwy w grze. Obrona rzutu karnego
7. Sędzia nie może dać sygnału gwizdkiem na wykonanie rzutu karnego, dopóki na linii bramkowej - między słupkami bramkowymi - nie znajduje się bramkarz. Wykonanie rzutu karnego do pustej bramki jest niedozwolone.
8. Bramkarz może poruszać się na linii bramkowej, ale nie może opuszczać jej do czasu zagrania piłki.
9. Dla obrony rzutu karnego bramkarz może zamienić się funkcją z zawodnikiem z pola gry. Jeżeli po wykonaniu rzutu karnego gra nie będzie kontynuowana, to zawodnicy ci nie muszą zmieniać swoich ubiorów.
10. Bramkarz, który odmawia obrony r^utu karnego zachowuje się niesportowo i zostanie ukarany napomnieniem (żółtą kartką), a w przypadku ponownej odmowy - wykluczeniem z gry (czerwoną kartką). Jeżeli następny zawodnik wyznaczony przez kapitana drużyny odmawia obrony rzutu karnego, to sędzia zakończy zawody. Rozstrzygnięcie rzutu karnego
11. Jeżeli sędzia da mimowolny sygnał gwizdkiem zanim znane jest rozstrzygnięcie rzutu karnego - rzut karny musi być powtórzony.
12. Jeżeli piłka po prawidłowo wykonanym rzucie karnym pęknie zanim znane jest rozstrzygnięcie rzutu karnego, to sędMa~żarządża "dostarczenie zdatnej do gry piłki, a następnie wznawia grę rzutem sędziowskim w miejscu, w którym piłka utraciła cechy określone przepisami gry. Jeżeli rzut karny był wykonywany w przedłużonym czasie gry dla jego wykonania, to gra kończy się w momencie pęknięcia piłki.
13. Jeżeli po sygnale na wykonanie rzutu karnego, ale zanim piłka była w grze, współpartner wykonawcy rzutu wszedł na pole karne, zbliżył się na odległość mniejszą niż 9,15 m od punktu karnego lub nie znajduje się w odległości większej niż 11 m od linii bramkowej, a z wykonanego rzutu karnego piłka: - opuściła pole gry przez linię bramkową (poza bramką), to sędzia nakaże wznowić grę rzutem od bramki,
- została chwycona w ręce przez bramkarza, to gra będzie kontynuowana,
- została przez bramkarza wybita poza własną linię bramkową, to sędzia nakaże wznowić grę rzutem z rogu,
- odbita przez bramkarza, od słupka lub poprzeczki pozostała w grze i: - przejął ją współpartner wykonawcy rzutu, który wszedł w pole karne przed zagraniem piłki, to sędzia przerywa grę i nakazuje drużynie przeciwnej wznowić ją rzutem wolnym pośrednim z miejsca przewinienia,
- przejął ją inny współpartner wykonawcy rzutu - gra będzie kontynuowana. Zawodnicy, którzy wejdą na pole karne zanim piłka zostanie zagrana nie muszą być napominani (żółta kartka). Szczególne sytuacje
14. Jeżeli podczas wykonywania rzutu karnego piłka została wprowadzona do gry, ale zanim wiadomy stał się jego wynik, nastąpiła awaria oświetlenia, to po usunięciu jej, rzut karny musi być powtórzony.
15. Jeżeli sędzia przedłuża czas gry tylko na wykonanie rzutu karnego zarządzonego w ustalonym czasie gry, to musi o tym powiadomić kapitanów drużyn.
16. Jeżeli rzut karny został zarządzony w czasie, kiedy po jego wykonaniu gra nie będzie już wznowiona, rzut karny musi być wykonany nawet wtedy, gdy na polu gry nie ma pełnych składów drużyn. Zarządzenie rzutu karnego
17. Zarządzenie rzutu karnego sędzia sygnalizuje zdecydowanie wskazując wyprostowanym ramieniem na punkt karny, z którego ma być wykonany.
18. Piłka musi być umieszczona nieruchomo w punkcie karnym, bez względu na stan nawierzchni pola gry w tym miejscu. Rzut karny może być wykonany tylko na sygnał gwizdkiem sędziego.

Naruszenia Artykułu 14             
19. Sędzia powinien napominać (żółta karta) zawodników, którzy przy wykonywaniu rzutu karnego, w sposób uporczywy naruszaj ą wymogi Artykułu 14.

Artykuł 15

Wprowadzenie piłki do gry          .
1. Wrzut wykonywany z jakiegokolwiek innego miejsca niż to, w którym piłka przeszła linię boczną pola gry, musi być uznany jako wrzut wykonywany niewłaściwie. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji, sędzia nakaże wykonać wrzut drużynie przeciwnej.
2. Świadome uderzenie piłką o ziemię przed wykonaniem wrzuto, nie jest zabronione. Zawodnik nie narusza również przepisów gry, gdy przed wykonaniem wrzutu, piłka przypadkowo wypadnie mu z rąk.
3. Wykonanie wrzutu z rozbiegu nie jest zakazane pod warunkiem, że w momencie wrzutu wykonawca nie oderwie stóp od ziemi i wykona go z odległości nie większej niż l m od linii bocznej w miejscu, gdzie piłka uprzednio opuściła pole gry.
4. Nadanie piłce kierunku lotu jedną ręką a wrzucenie jej na pole gry drugą, narusza przepisy gry. W takiej sytuacji wrzut zostanie przyznany drużynie przeciwnej.
5. Jeżeli z prawidłowo wykonanego wrzutu piłka spadnie na linię boczną a następnie potoczy się w głąb pola gry - wprowadzenie piłki do gry należy uznać za prawidłowe natomiast, gdy piłka dotknie ziemi przed linią boczną, a następnie wtoczy się na pole gry, to piłka nie została prawidłowo wprowadzona do gry i wrzut musi być powtórzony przez zawodnika tej samej drużyny.
6. Jeżeli z prawidłowo wykonanego wrzutu piłka wpadnie bezpośrednio do bramki lub przekroczy linię bramkową drużyny wykonawcy wrzutu, to grę należy wznowić rzutem z rogu. Jeżeli natomiast wpadnie bezpośrednio do bramki drużyny przeciwnej lub przekroczy ich linię bramkową, grę należy wznowić rzutem od bramki.
7. Jeżeli po prawidłowo wykonanym wrzucie piłka odbije się od sędziego znajdującego się na polu gry lub od podłoża i wyjdzie poza linię boczną - ponowny wrzut wykona drużyna przeciwna.
8. Wykonawca wrzutu nie popełnia przewinienia, jeżeli w celu uzyskania prawa do ponownego zagrania piłką, rzuci nią w zawodnika przeciwnej lub własnej drużyny z zastrzeżeniem, że sposób takiego wrzutu nie naruszy przepisów Artykułu 12. Zawodnicy drużyny nie wykonującej wrzutu
9. Podczas wykonywania wrzutu, zawodnicy drużyny przeciwnej nie muszą znajdować się w odległości 9,15 m od wrzucającego, powinni jednak zajmować takie miejsca na polu gry/aby zawodnik wykonujący wrzut mógł swobodnie wprowadzić piłkę do gry. Zadania i wskazania sędziów
10. Przyznanie drużynie prawa do wznowienia gry wrzutem sędzia wskazuje wyciągając ramię w kierunku linii bramkowej drużyny nie wykonującej wrzutu.
11. Sędzia asystent sygnalizuje przyznanie drużynie prawa do wznowienia gry wrzutem, wskazując chorągiewką kierunek linii bramkowej drużyny nie wykonującej wrzutu.'
12. Sędzia i sędziowie asystenci zobowiązani są - w miarę swoich możliwości wynikających z zajmowanego miejsca na polu gry - do wskazania miejsca, z którego ma być wykonany wrzut.
13. Przy wrzucie: - sędzia kontroluje ewentualne błędy rąk wrzucającego,
- sędzia asystent kontroluje ewentualne błędy nóg wrzucającego.

Artykuł 16

Wprowadzenie piłki do gry
1. Jeżeli z rzutu od bramki piłka nie przekroczy pola karnego i wpadnie bezpośrednio do bramki wykonawcy rzutu lub też w obrębie pola karnego przekroczy linię bramkową-na zewnątrz słupków bramkowych, rzut musi być powtórzony, ponieważ piłka zanim opuściła pole gry, nie została wprowadzona do gry.
2. Jeżeli z rzutu od bramki piłka przekroczy bezpośrednio własną linię bramkową poza polem karnym, grę należy wznowić rzutem z rogu.

Zachowania zawodników drużyny nie wykonującej rzutu od bramki
3. Po zarządzeniu rzutu od bramki, zawodnicy drużyny przeciwnej powinni niezwłocznie opuścić pole karne, aby rzut mógł być wykonany bez straty czasu. Celowe ociąganie się z opuszczeniem pola karnego należy traktować jako niesportowe zachowanie.

Zachowania zawodników drużyny wykonującej rzut od bramki
4. Jeżeli zawodnik drużyny broniącej zaatakuje nieprawidłowo przeciwnika, który w trakcie wykonywania rzutu od bramki przedwcześnie wkroczył na pole karne, sędzia nie może zarządzić rzutu karnego, ponieważ przewinienie nastąpiło, zanim piłka była w grze. Winny zawodnik może być ukarany napomnieniem (żółta kartka) lub wykluczeniem z gry (czerwona kartka) w zależności od rodzaju przewinienia a rzut od bramki należy powtórzyć.

Sygnalizacja sędziego i wskazania sędziów asystentów
5. Rzut od bramki sędzia zarządza, wskazując wyprostowanym ramieniem pole bramkowe, z którego ma być wykonany rzut.
6. Sędzia asystent sygnalizuje rzut od bramki, wskazując wyprostowanym ramieniem z chorągiewką - równolegle do płaszczyzny pola gry - na pole bramkowe, z którego ma być wykonany rzut.

Artykuł 17

Miejsce wznowienia gry
1. Sędzia i sędzia asystent sprawdzają po swoich stronach prawidłowe ustawienie piłki w polu rożnym do wykonania rzutu z rogu.
2. Jeżeli z prawidłowo wykonanego rzutu z rogu piłka odbije się od znajdującego się na polu gry sędziego lub słupka bramkowego i zostanie zagrana powtórnie przez wykonawcę rzutu zanim dotknie jej inny zawodnik, sędzia zarządza rzut wolny pośredni^Jctóry wykona drużyna przeciwna z miejsca przewinienia.

Zachowanie zawodników drużyny nie wykonującej rzutu z rogu
3. Jeżeli po zarządzeniu rzutu z rogu zawodnicy drużyny, przeciwko której ten rzut został przyznany, nie znajdują się odległości 9,15 m od piłki - sędzia wezwie ich do odsunięcia się na przepisową odległość.
4. Jeżeli po zarządzeniu rzutu z rogu zawodnik drużyny przeciwnej: o zbliża się do piłki na odległość mniejszą niż wymagana przepisami gry, o swoją obecnością bądź postępowaniem przeszkadza w wykonaniu rzutu rożnego, o nie reaguje na wezwanie sędziego do odsunięcia się na wymaganą odległość od piłki, to zostanie ukarany napomnieniem (żółta kartka). Zawodnik ten opóźnia wykonanie wznowienia gry.

Decyzje sędziego i sygnalizacje sędziów asystentów
5. Jeżeli piłka w sposób jednoznaczny opuściła pole gry na rzut z rogu, to sędzia wskazuje wyprostowanym ramieniem na pole rożne, z którego ma być wykonany rzut. W przypadku braku jednoznaczności, sędzia oprócz wymienionych wyżej wskazań ręką, daje również sygnał gwizdkiem.
6. Jeżeli piłka złamie chorągiewkę rożną i wyjdzie poza granice pola gry, a została ostatnio zagrana przez: - zawodnika drużyny broniącej, to grę należy wznowić wrzutem,
- zawodnika drużyny atakującej, to grę należy wznowić rzutem od bramki.
7. Sędzia asystent sygnalizuje rzut z rogu, wskazując chorągiewką na pole rożne.

Wyjście piłki z gry po rzucie z rogu
8. Jeżeli po prawidłowo wykonanym rzucie z rogu, piłka bezpośrednio przejdzie całą swoją powierzchnią w powietrzu lub po ziemi linię bramkową, należy gwizdkiem oznajmić, że wyszła ona z gry, nawet w przypadku ponownego powrotu piłki na pole gry i zarządzić rzut od bramki, ponieważ piłka faktycznie wyszła z gry.

SĘDZIA TECHNICZNY - CZWARTY SĘDZIA
Na zawodach szczebla centralnego regulamin rozgrywek wymaga udziału sędziego technicznego - czwartego sędziego. Jego wyznaczenie odbywa się według następujących zasad: - w zawodach z udziałem drużyny I ligi - sędzia techniczny - czwarty sędzia winien posiadać uprawnienia do prowadzenia minimum zawodów in ligi i jest wyznaczony-przez Wydział Sędziowski Okręgu (związku piłki nożnej) spośród sędziów z Okręgu (związku piłki nożnej), na terenie którego odbywają się zawody,
- w zawodach z udziałem drużyny II ligi - sędzia techniczny - czwarty sędzia winien posiadać uprawnienia do prowadzenia co najmniej zawodów IV ligi i jest wyznaczony przez Wydział Sędziowski Okręgu (związku piłki nożnej) spośród sędziów, z Okręgu (związku piłki nożnej), na terenie którego odbywają się zawody, Obowiązkiem sędziego technicznego - czwartego sędziego jest zastępowanie każdego z trzech sędziów w przypadku, gdy nie mogą oni spełniać swoich zadań. Musi on być przygotowany do udzielenia pomocy w każdej chwili. Do obowiązków sędziego technicznego - czwartego sędziego należy współudział z sędzią przy wykonywaniu przez niego czynności administracyjnych przed, w czasie i po zawodach: Przed zawodami: - Przybycie na miejsce zawodów co najmniej 120 minut przed wyznaczoną godziną ich rozpoczęcia,
- Zgłoszenie się do sędziego zawodów i omówienie z nim zasad współpracy oraz podporządkowanie się ustaleniom wydanym przez sędziego, w tym:
- Przyjęcie od sędziego dokumentów dotyczących zawodów - możliwie szybko po - przybyciu na obiekt, gdzie rozegrane zostaną zawody,
- Dostarczenie w wyznaczonym czasie sprawozdania z zawodów - do wypełnienia najpierw przez drużynę gospodarzy, a potem przez drużynę gości,
- Sprawdzenie, czy sprawozdanie zostało wypełnione prawidłowo oraz sprawdzenie tożsamości zawodników, jeżeli zachodzi taka potrzeba,
- Uczestniczenie w instruktażu przekazywanym sędziom asystentom przez sędziego,
- Nawiązanie kontaktu z obiema drużynami celem przeprowadzenia-, w oznaczonym czasie, wstępnej kontroli ubioru zawodników,
- Kontakt z obsługą medyczną i poinformowanie jej, iż w przypadku kontuzji zawodnika należy oczekiwać przy linii bocznej pola gry na przyzwalający znak sędziego do jej wejścia na pole gry, dla udzielenia pomocy medycznej poszkodowanemu,
- Poinformowanie osób towarzyszących drużynom, zajmujących miejsca na ławkach dla zawodników rezerwowych - osób przebywających w strefie technicznej, o ich obowiązkach i uprawnieniach,
- Sprawdzenie ubioru i wyposażenia zawodników przed ich wejściem na pole gry; jeżeli jakakolwiek część ubioru zawodnika nie odpowiada wymogom przepisów gry, sędzia techniczny - czwarty sędzia winien zwrócić na to uwagę sędziemu asystentowi, a ten z - kolei musi przekazać odpowiednia informację sędziemu,
- Dokonanie, zgodnie z przepisami gry w piłkę nożną, oceny przygotowania pola gry i jego najbliższego otoczenia: ze szczególnym zwróceniem uwagi na sposób oznakowania linii poszczególnych pól: ustawienia chorągiewek, prawidłowości zamocowania siatek bramkowych, umocowania bramek i przygotowania chorągiewek dla sędziów asystentów,
- Sprawdzenie ustawienia stanowiska dla pełnienia swoich obowiązków (stolik i krzesło) - między, ławkami dla zawodników rezerwowych oraz kontrola elektronicznych lub manualnych tablic wymiany zawodników,
- Sprawdzenie stanu przygotowania piłek do gry i omówienie współpracy z chłopcami do podawania piłek, W czasie zawodów: - Nadzór nad wymianą zawodników: - Wskazanie trenerom miejsca, gdzie mogą rozgrzewać się zawodnicy rezerwowi - najlepiej za pierwszym sędzią asystentem (z chorągiewką czerwoną), w żadnym wypadku za bramką drużyny przeciwnej,
- Kontrola obydwu ławek .dla zawodników rezerwowych wraz ze strefami technicznymi i dopilnowanie, by znajdujące się tam osoby nie powodowały jakichkolwiek zakłóceń,
- Sygnalizowanie dokonywanej wymiany zawodników za pomocą tablic informacyjnych,
- Opieka nad piłkami zapasowymi - na żądanie sędziego winien dostarczyć piłkę rezerwową, gdy wymaga tego sytuacja, tak aby nastąpiła możliwie najmniejsza strata czasu gry,
- Pozostawanie do dyspozycji sędziego i pomoc mu w prowadzeniu zawodów poprzez: - Noszenie kompletnego ubioru sędziowskiego pod dresem,
- Utrzymywanie kontaktu wzrokowego z sędziami w celu udzielenia im pomocy - notowanie wszelkich nałożonych kar indywidualnych (żółte i czerwone kartki) wymiany zawodników oraz ewentualnych przypadków rzucania materiałów pirotechnicznych lub innych przedmiotów (kto i gdzie) na pole gry lub w jego najbliższym otoczeniu,
- Działanie w roli pośrednika w przypadku rozwiązywania problemów, które mogłyby stać się przyczyną przerwania zawodów lub zakończenia ich przed upływem ustalonego czasu gry,
- Nawiązanie kontaktu wzrokowego z sędzią, który na około 2 minuty przed upływem ustalonego czasu gry lub ewentualnych dogrywek, przekazuje za pomocą umówionych gestów czas, jaki zostanie dodany do czasu gry. Sędzia techniczny - czwarty sędzia, tuż przed upływem ustalonego czasu gry połowy zawodów, to jest w 44 minucie i 55 sekundzie, informuje zawodników i publiczność, za pomocą tablicy wymiany zawodników, o ile minut sędzia przedłużył daną część zawodów. Sędzia techniczny - czwarty sędzia unosi oburącz tablicę ponad głową i pokazuje jawę wszystkich kierunkach (na wprost pola gry i w obu kierunkach pod katem 450 do pola gry), przytrzymując ją w każdym położeniu przez około 5 sekund,
- Obserwacja zakłóceń porządku i nadzorowanie zachowań osób przebywających na ławce dla zawodników rezerwowych, niedopuszczanie do eskalacji wydarzeń - w przypadku zamieszek na polu gry lub w jego bezpośrednim otoczeniu (przepychania, bijatyki zawodników itp.) - sędzia techniczny - czwarty sędzia nie wchodzi na pole gry,
- Uzgodnienie z sędzią - po pierwszej połowie zawodów oraz po ich zakończeniu - swoich notatek (przed wypełnieniem sprawozdania z zawodów przez sędziego) Po zawodach: - Nadzór nad zejściem zawodników oraz działaczy do szatni, zajmując taka pozycję, aby być świadkiem ewentualnych incydentów. Sędzia techniczny - czwarty sędzia nie wchodzi na pole gry, ale będąc w okolicach strefy technicznej jednej z drużyn,
- Opuszczenie pola gry jako ostatni, mając przed sobą wszystkich zawodników, działaczy i sędziów,
- Złożenie sędziemu pełnego raportu z wydarzeń na polu gry, ustalając z nim ilość i rodzaje kar indywidualnych (napomnienia, wykluczenia z gry), wymiany zawodników i inne istotne zdarzenia. Sędzia techniczny - czwarty sędzia musi także poinformować sędziego o swoich spostrzeżeniach i wydarzeniach, które miały miejsce poza polem widzenia trójki sędziowskiej, a przede wszystkim informuje sędziego o nieodpowiednich^ zachowaniach jakichkolwiek osób przebywających na ławkach dla zawodników, rezerwowych i w strefie technicznej, sporządzając raport meczowy, który winien przekazać sędziemu.
  

  

Zegar

Reklama

Najbliższe spotkanie

W najbliższym czasie zespół nie rozgrywa żadnego spotkania.

Ostatnie spotkanie

Leśnik Bircza 3:1 Tęcza Kosienice
2010-09-25, 11:00:00
     
oceny zawodników »

Wyniki

Ostatnia kolejka 4
Żurawianka Żurawica 4:0 Wesoła Zadąbrowie
Grom Wyszatyce 0:8 Fort Jaksmanice
Orzeł Torki 0:1 Sanoczanka Święte
Leśnik Bircza 3:1 Tęcza Kosienice

Najnowsza galeria

Motor vs Sanoczanka
Ładowanie...

Najlepsi typerzy

Zaloguj się, aby typować.
Lp. Osoba Pkt.

Sport.pl